ભગવદ્ ગીતા · Arjuna Vishada Yogaઅધ્યાય 1, શ્લોક 39 (1.39)

"Na paśyanti" vs "prapaśyadbhiḥ" — અંધાપો અને દૃષ્ટિ. અર્જુન પોતાની અને કૌરવોની વચ્ચે એક નૈતિક રેખા દોરે છે: તેઓ લોભમાં અંધ છે, આપણે જોઈ રહ્યા છીએ. અને જે જોઈ રહ્યો છે, તેનું કર્તવ્ય છે પાછા હટવું. શ્રીધર: nivṛttāv eva buddhiḥ kartavyā — "નિવૃત્તિ (પાછા હટવા)માં જ બુદ્ધિ લગાવવી જોઈએ."

મધુસૂદનની શંકા — "ક્ષત્રિય પડકારથી પાછો ફરતો નથી". મધુસૂદન એક મજબૂત પ્રતિપક્ષ મૂકે છે: શાસ્ત્ર કહે છે "āhūto na nivarteta dyūtād api raṇād api" — "બોલાવવામાં આવે તો ક્ષત્રિય જુગાર અને યુદ્ધથી પણ પાછો ફરતો નથી"; ક્ષત્રિયનો યુદ્ધ ધર્મ છે, અને યુદ્ધથી પ્રાપ્ત ધન ધાર્મિક છે. પાંડવોને યુદ્ધ માટે બોલાવવામાં આવ્યા છે. તો પાછા ફરવું કેવી રીતે ઉચિત?

મધુસૂદનનો ઉત્તર (અર્જુન તરફથી) — મીમાંસાનો ઊંડો તર્ક. કોઈ કર્મમાં પ્રવૃત્તિ ત્યારે થાય છે જ્યારે તેને શ્રેયનું સાધન જાણવામાં આવે; અને શ્રેય તે છે જેના પછી અશ્રેય (હાનિ) ન આવે. જો એવું ન હોય, તો શ્યેન યાગ (એક વૈદિક અભિચાર-કર્મ જે શત્રુને નષ્ટ કરવા માટે હતું) પણ ધર્મ થઈ જાત. મધુસૂદન ટાંકે છે: "જે કર્મ ફળમાં પણ અનર્થ સાથે ન જોડાય, અને માત્ર પ્રસન્નતાનું કારણ હોય, તેને ધર્મ કહે છે." તેથી — શાસ્ત્રમાં વર્ણવેલું હોવા છતાં, શ્યેનની જેમ, આ યુદ્ધ (જેમાં બંધુ-વધનો અનર્થ છે) આપણા માટે ઉચિત નથી.

આ તર્ક બતાવે છે કે અર્જુનનો પક્ષ કેટલો ગંભીર અને શાસ્ત્રસંમત હોઈ શકે. ગીતાનો ઉત્તર તેને હળવાશથી લઈ શકે નહીં — અને લેતો પણ નથી.

"Janārdana" — ફરીથી. અર્જુન કૃષ્ણને ફરી "જનાર્દન" કહે છે — જાણે વારંવાર તેમની સંમતિ ઇચ્છતા હોય.