భగవద్గీత · Bhakti Yogaఅధ్యాయం 12, శ్లోకం 2 (12.2)
మూల సంస్కృతం · శ్రీభగవాన్
శ్రీభగవానువాచ
మయ్యావేశ్య మనో యే మాం నిత్యయుక్తా ఉపాసతే
శ్రద్ధయా పరయోపేతాస్తే మే యుక్తతమా మతాః
॥ 12.2 ॥
mayyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate
śraddhayā parayopetāste me yuktatamā matāḥ
అనువాదం
శ్రీ భగవానుడు అన్నాడు: "నాలో మనస్సు నిలిపి, ఎల్లప్పుడూ కూడి ఉండి, పరమ శ్రద్ధతో నన్ను ఉపాసించేవారు — నా అభిప్రాయంలో వారే అత్యుత్తమ యోగులు."
భావార్థం
శంకరాచార్యులు. mayi viśvarūpe parameśvare āveśya samādhāya manaḥ; nairantaryeṇa hi te maccittatayā ahorātram ativāhayanti; ataḥ yuktaṃ tān prati yuktatamāḥ iti vaktum — వారు రాత్రింబవళ్ళూ నాలో చిత్తం నిలిపి గడుపుతారు, అందుకే వారిని యుక్తతములు అనడం సముచితం; ప్రశ్న: kim itare yuktatamāḥ na bhavanti — ఇతరులు యుక్తతములు కారా? అలా కాదు; వారి గురించి విను.
ఆచార్య రామానుజులు. atyarthamatpriyatvena mano mayi āveśya — అత్యంత ప్రేమతో మనస్సును నాలో నిలిపి; nityayogaṃ kāṅkṣamāṇāḥ; māṃ sukhena acirāt prāpnuvanti ity arthaḥ — వారు నన్ను సుఖంగా, త్వరగా పొందుతారు.
AI-assisted draft translation — under review.