భగవద్గీత · Bhakti Yogaఅధ్యాయం 12, శ్లోకం 3 (12.3)
మూల సంస్కృతం · శ్రీభగవాన్
యే త్వక్షరమనిర్దేశ్యమ్ అవ్యక్తం పర్యుపాసతే
సర్వత్రగమచిన్త్యం చ కూటస్థమ్ అచలం ధ్రువమ్
॥ 12.3 ॥
ye tvakṣaramanirdeśyam avyaktaṃ paryupāsate
sarvatragamacintyaṃ ca kūṭastham acalaṃ dhruvam
అనువాదం
"కానీ నిర్దేశించలేని, అవ్యక్తమైన, సర్వవ్యాపి అయిన, అచింత్యమైన, కూటస్థమైన, అచలమైన, ధ్రువమైన అక్షరాన్ని ఉపాసించేవారు —" (వాక్యం 12.4 లో కొనసాగుతుంది)
భావార్థం
శంకరాచార్యులు — ఉపాసన నిర్వచనం. upāsanaṃ nāma yathāśāstram upāsyasya arthasya viṣayīkaraṇena sāmīpyam upagamya tailadhārāvat samānapratyayapravāheṇa dīrghakālaṃ yat āsanam — శాస్త్రానుసారంగా ఉపాస్యానికి సమీపించి, తైలధార వలె ఏకరీతి భావప్రవాహంలో దీర్ఘకాలం ఉండటం; kūṭasthaṃ — kūṭa = మాయ (పైకి గుణం, లోపల దోషం), దానికి అధ్యక్షుడిగా ఉన్నది; లేదా rāśir iva sthitaṃ — రాశి వలె స్థిరంగా ఉన్నది.
ఆచార్య రామానుజులు. akṣaraṃ pratyagātmasvarūpaṃ anirdeśyaṃ dehād anyatayā devādiśabdānirdeśyam — దేహం నుండి వేరు కావడం వల్ల "దేవుడు", "మనిషి" మొదలైన శబ్దాలతో నిర్దేశించలేనిది; kūṭasthaṃ sarvasādhāraṇaṃ — అన్ని దేహాలలో సమానమైనది; acalaṃ … dhruvaṃ nityam.
AI-assisted draft translation — under review.