భగవద్గీత · Bhakti Yogaఅధ్యాయం 12, శ్లోకం 4 (12.4)

శంకరాచార్యులు. samā tulyā buddhiḥ yeṣām iṣṭāniṣṭaprāptau; na tu teṣāṃ vaktavyaṃ kiñcit mām te prāpnuvanti iti, jñānī tv ātmaiva me matam (gītā 7.18) iti hi uktam — వారి గురించి చెప్పవలసినదేమీ లేదు; 7.18 లో చెప్పబడింది — జ్ఞాని నా ఆత్మయే; na hi bhagavatsvarūpāṇāṃ satāṃ yuktatamatvam ayuktatamatvaṃ vā vācyam — భగవత్స్వరూపులే అయినవారి గురించి యుక్తతమ-అయుక్తతమ అనే మాటే రాదు.

ఆచార్య రామానుజులు (12.3–12.4): sarvatra devādiviṣamākāreṣu deheṣu avasthiteṣu ātmasu jñānaikākāratayā samabuddhayaḥ — వేర్వేరు దేహాలలో ఉన్నా ఆత్మలన్నీ జ్ఞానరూపంలో సమానం; sarvabhūtāhitaratitvaṃ hi ātmano devādiviṣamākārābhimānanimittam — ఇతరుల అహితాన్ని కోరడం దేహాభిమానం నుండి వస్తుంది; mat-samānākāram asaṃsāriṇam ātmānaṃ prāpnuvanti — నాతో సమానమైన ఆకారం గల, సంసారరహితమైన ఆత్మను (స్వరూపాన్ని) పొందుతారు.