Bhagavad Gita · Bhakti YogaAdhyaay 12, Shloka 4 (12.4)
Mool Sanskrit · श्रीभगवान्
सन्नियम्येन्द्रियग्रामं सर्वत्र समबुद्धयः
ते प्राप्नुवन्ति मामेव सर्वभूतहिते रताः
॥ 12.4 ॥
sanniyamyendriyagrāmaṃ sarvatra samabuddhayaḥ
te prāpnuvanti māmeva sarvabhūtahite ratāḥ
Anuvaad
"— indriyon ko sanyam mein rakh kar, har sthiti mein sam-buddhi wale, sab praaniyon ke hit mein lage hue — ve bhi mujhe hi praapt karte hain."
Bhaavaarth
Shankaracharya. samā tulyā buddhiḥ yeṣām iṣṭāniṣṭaprāptau; na tu teṣāṃ vaktavyaṃ kiñcit mām te prāpnuvanti iti, jñānī tv ātmaiva me matam (gītā 7.18) iti hi uktam — unke baare mein kuchh kehna hi nahin; 7.18 mein kaha — gyaani meri aatma hi hai; na hi bhagavatsvarūpāṇāṃ satāṃ yuktatamatvam ayuktatamatvaṃ vā vācyam — jo Bhagavat-svaroop hi hain, unke liye yuktatama-ayuktatama kehna hi nahin banta.
Aacharya Ramanuja (12.3–12.4): sarvatra devādiviṣamākāreṣu deheṣu avasthiteṣu ātmasu jñānaikākāratayā samabuddhayaḥ — alag dehon mein bhi sab aatmaaen gyaan-roop mein samaan; sarvabhūtāhitaratitvaṃ hi ātmano devādiviṣamākārābhimānanimittam — doosron ka ahit chaahna deh-abhimaan se aata hai; mat-samānākāram asaṃsāriṇam ātmānaṃ prāpnuvanti — mere samaan aakaar wale, asansaari aatma (svaroop) ko paate hain.