ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Bhakti Yogaಅಧ್ಯಾಯ 12, ಶ್ಲೋಕ 4 (12.4)

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು. samā tulyā buddhiḥ yeṣām iṣṭāniṣṭaprāptau; na tu teṣāṃ vaktavyaṃ kiñcit mām te prāpnuvanti iti, jñānī tv ātmaiva me matam (gītā 7.18) iti hi uktam — ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; 7.18ರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ — ಜ್ಞಾನಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮವೇ; na hi bhagavatsvarūpāṇāṃ satāṃ yuktatamatvam ayuktatamatvaṃ vā vācyam — ಭಗವತ್ಸ್ವರೂಪರೇ ಆಗಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಯುಕ್ತತಮ-ಅಯುಕ್ತತಮ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ.

ಆಚಾರ್ಯ ರಾಮಾನುಜರು (12.3–12.4): sarvatra devādiviṣamākāreṣu deheṣu avasthiteṣu ātmasu jñānaikākāratayā samabuddhayaḥ — ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲ ಆತ್ಮಗಳು ಜ್ಞಾನರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ; sarvabhūtāhitaratitvaṃ hi ātmano devādiviṣamākārābhimānanimittam — ಇತರರ ಅಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವುದು ದೇಹಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ; mat-samānākāram asaṃsāriṇam ātmānaṃ prāpnuvanti — ನನಗೆ ಸಮಾನ ಆಕಾರವುಳ್ಳ, ಅಸಂಸಾರಿಯಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು (ಸ್ವರೂಪವನ್ನು) ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.