ഭഗവദ്ഗീത · Bhakti Yogaഅദ്ധ്യായം 12, ശ്ലോകം 4 (12.4)

ശങ്കരാചാര്യർ. samā tulyā buddhiḥ yeṣām iṣṭāniṣṭaprāptau; na tu teṣāṃ vaktavyaṃ kiñcit mām te prāpnuvanti iti, jñānī tv ātmaiva me matam (gītā 7.18) iti hi uktam — അവരെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാനേ ഇല്ല; 7.18-ൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് — ജ്ഞാനി എന്റെ ആത്മാവുതന്നെ; na hi bhagavatsvarūpāṇāṃ satāṃ yuktatamatvam ayuktatamatvaṃ vā vācyam — ഭഗവത്സ്വരൂപർതന്നെയായവരെക്കുറിച്ച് യുക്തതമർ എന്നോ അയുക്തതമർ എന്നോ പറയേണ്ടതേയില്ല.

ആചാര്യ രാമാനുജൻ (12.3–12.4): sarvatra devādiviṣamākāreṣu deheṣu avasthiteṣu ātmasu jñānaikākāratayā samabuddhayaḥ — വ്യത്യസ്ത ദേഹങ്ങളിലാണെങ്കിലും എല്ലാ ആത്മാക്കളും ജ്ഞാനരൂപത്തിൽ സമാനം; sarvabhūtāhitaratitvaṃ hi ātmano devādiviṣamākārābhimānanimittam — മറ്റുള്ളവരുടെ അഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ദേഹാഭിമാനത്തിൽനിന്നാണ് വരുന്നത്; mat-samānākāram asaṃsāriṇam ātmānaṃ prāpnuvanti — എനിക്കു സമാനമായ ആകാരമുള്ള, അസംസാരിയായ ആത്മാവിനെ (സ്വരൂപത്തെ) പ്രാപിക്കുന്നു.