ભગવદ્ ગીતા · Vibhuti Yogaઅધ્યાય 10, શ્લોક 5 (10.5)

શંકરાચાર્ય. ahiṃsā apīḍā prāṇinām; tuṣṭiḥ saṃtoṣaḥ paryāptabuddhir lābheṣu — જે મળ્યું તેને પૂરતું માનવું; dānaṃ yathāśakti saṃvibhāgaḥ — શક્તિ પ્રમાણે વહેંચવું; yaśaḥ dharmanimittā kīrtiḥ; ayaśas tu adharmanimittā akīrtiḥ; bhūtānāṃ prāṇināṃ mattaḥ eva īśvarāt pṛthagvidhāḥ nānāvidhāḥ svakarmānurūpeṇa — પોતપોતાનાં કર્મ પ્રમાણે.

આચાર્ય રામાનુજ. ahiṃsā paraduḥkhāhetutvam — બીજાના દુઃખનું કારણ ન બનવું; samatā ātmani suhṛtsu vipakṣeṣu ca arthānarthayoḥ samamatitvam — પોતાના, મિત્રોના અને વિરોધીઓના લાભ-હાનિમાં એકસરખી બુદ્ધિ; dānaṃ svakīyabhogyānāṃ parasmai pratipādanam.