ભગવદ્ ગીતા · Bhakti Yogaઅધ્યાય 12, શ્લોક 16 (12.16)
મૂળ સંસ્કૃત · શ્રીભગવાન્
અનપેક્ષઃ શુચિર્દક્ષ ઉદાસીનો ગતવ્યથઃ
સર્વારમ્ભપરિત્યાગી યો મદ્ભક્તઃ સ મે પ્રિયઃ
॥ 12.16 ॥
anapekṣaḥ śucirdakṣa udāsīno gatavyathaḥ
sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ
અનુવાદ
"જે અપેક્ષારહિત, શુચિ (પવિત્ર), દક્ષ (કુશળ), ઉદાસીન (નિષ્પક્ષ), વ્યથારહિત, અને સર્વ (સ્વાર્થી) આરંભોનો ત્યાગી છે — એવો મારો ભક્ત મને પ્રિય છે."
ભાવાર્થ
શંકરાચાર્ય. śuciḥ bāhyena ābhyantareṇa ca śaucena saṃpannaḥ — બહાર અને અંદર બંનેની શુચિતા; dakṣaḥ pratyutpanneṣu kāryeṣu sadyaḥ yathāvat pratipattuṃ samarthaḥ — સામે આવેલા કામને તરત બરાબર સમજીને કરવામાં સમર્થ; udāsīnaḥ na kasyacit mitrādeḥ pakṣaṃ bhajate; sarvārambhāḥ … ihāmutraphalabhogārthāni kāmahetūni karmāṇi — "આરંભ" = આ લોક કે પરલોકના ભોગ માટે, કામનાથી કરેલાં કામ.
આચાર્ય રામાનુજ. dakṣaḥ śāstrīyakriyopādānasamarthaḥ — શાસ્ત્રસંમત કામમાં સમર્થ; gatavyathaḥ … avarjanīyaśītoṣṇaparuṣasparśādiduḥkheṣu vyathārahitaḥ; sarvārambhaparityāgī śāstrīyavyatiriktasarvakarmārambhaparityāgī — શાસ્ત્રસંમત સિવાયના સર્વ આરંભોનો ત્યાગી.
AI-assisted draft translation — under review.