பகவத் கீதை · Bhakti Yogaஅத்தியாயம் 12, ஸ்லோகம் 16 (12.16)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
அநபேக்ஷஃ ஶுசிர்த³க்ஷ உதா³ஸீநோ க³தவ்யத²ஃ
ஸர்வாரம்ப⁴பரித்யாகீ³ யோ மத்³ப⁴க்தஃ ஸ மே ப்ரியஃ
॥ 12.16 ॥
anapekṣaḥ śucirdakṣa udāsīno gatavyathaḥ
sarvārambhaparityāgī yo madbhaktaḥ sa me priyaḥ
மொழிபெயர்ப்பு
"எதிர்பார்ப்பற்றவன், தூய்மையானவன் (சுசி), திறமையானவன் (தக்ஷன்), நடுநிலையாளன் (உதாசீனன்), மனவேதனையற்றவன், எல்லா (சுயநல) முயற்சிகளையும் துறந்தவன் — இத்தகைய என் பக்தன் எனக்கு அன்புக்குரியவன்."
விளக்கம்
சங்கராசாரியர். śuciḥ bāhyena ābhyantareṇa ca śaucena saṃpannaḥ — வெளியிலும் உள்ளேயும் தூய்மை; dakṣaḥ pratyutpanneṣu kāryeṣu sadyaḥ yathāvat pratipattuṃ samarthaḥ — எதிரே வரும் வேலையை உடனே சரியாகப் புரிந்துகொண்டு செய்யும் திறன்; udāsīnaḥ na kasyacit mitrādeḥ pakṣaṃ bhajate; sarvārambhāḥ … ihāmutraphalabhogārthāni kāmahetūni karmāṇi — "ஆரம்பம்" = இவ்வுலக அல்லது மறுவுலக இன்பத்திற்காக, ஆசையால் செய்யப்படும் செயல்கள்.
ஆச்சாரிய ராமானுஜர். dakṣaḥ śāstrīyakriyopādānasamarthaḥ — சாஸ்திரம் ஏற்கும் செயல்களில் திறனுள்ளவன்; gatavyathaḥ … avarjanīyaśītoṣṇaparuṣasparśādiduḥkheṣu vyathārahitaḥ; sarvārambhaparityāgī śāstrīyavyatiriktasarvakarmārambhaparityāgī — சாஸ்திரம் ஏற்பவை தவிர மற்ற எல்லா முயற்சிகளையும் துறந்தவன்.
AI-assisted draft translation — under review.