ભગવદ્ ગીતા · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaઅધ્યાય 13, શ્લોક 27 (13.27)

શંકરાચાર્ય. samaṃ nirviśeṣaṃ tiṣṭhantaṃ … sarveṣu samasteṣu bhūteṣu brahmādisthāvarānteṣu prāṇiṣu — બ્રહ્માથી સ્થાવર સુધી બધાં પ્રાણીઓમાં ભેદ વિના સ્થિત; dehendriyamanobuddhyavyaktātmanaḥ apekṣya parameśvaraḥ — દેહ, ઇન્દ્રિય, મન, બુદ્ધિ, અવ્યક્તની અપેક્ષાએ પરમેશ્વર.

આચાર્ય રામાનુજ. devādiviṣamākārād viyuktaṃ … ātmānaṃ jñātṛtvena samānākāraṃ — દેવ વગેરે અસમાન આકારોથી જુદો, જ્ઞાતા રૂપે સમાનાકાર આત્મા; tattaddehendriyamanāṃsi prati parameśvaratvena sthitam — પોતપોતાનાં દેહ-ઇન્દ્રિય-મન પ્રત્યે "પરમેશ્વર" (સ્વામી) રૂપે.

આચાર્ય રામાનુજ — આગળ. yas tu devādiviṣamākāreṇa ātmānam api viṣamākāraṃ janmavināśādiyuktaṃ ca paśyati sa nityam eva saṃsarati — જે દેવતા, મનુષ્ય વગેરે રૂપોને કારણે આત્માને પણ અસમાન અને જન્મ-મરણવાળો જુએ છે, તે સંસારમાં જ ભટકતો રહે છે.

શ્રીધર સ્વામી. sthāvarajaṅgamātmakeṣu bhūteṣu nirviśeṣaṃ sadrūpeṇa samaṃ — સ્થિર અને ચલ બધાં પ્રાણીઓમાં ભેદ વિના, સત્-રૂપે સમાન; આવું જોનાર જ સાચું જુએ છે, બીજો કોઈ નહીં.

મધુસૂદન સરસ્વતી. સંસારની અસ્થિરતાનું ચિત્ર: pratikṣaṇapariṇāmino hi bhāvā nāpariṇamya kṣaṇam api sthātum īśate — દરેક પળે બદલાતી વસ્તુઓ એક પળ પણ બદલાયા વિના ટકી શકતી નથી; તેમની વચ્ચે ekarūpam — એકરૂપ પરમેશ્વર.