பகவத் கீதை · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 13, ஸ்லோகம் 27 (13.27)

சங்கராசாரியர். samaṃ nirviśeṣaṃ tiṣṭhantaṃ … sarveṣu samasteṣu bhūteṣu brahmādisthāvarānteṣu prāṇiṣu — பிரம்மா முதல் அசையாதவை வரை எல்லா உயிர்களிலும் வேறுபாடின்றி நிலைத்திருப்பவன்; dehendriyamanobuddhyavyaktātmanaḥ apekṣya parameśvaraḥ — உடல், இந்திரியம், மனம், புத்தி, அவ்யக்தம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து பரமேஸ்வரன்.

ஆசாரிய ராமானுஜர். devādiviṣamākārād viyuktaṃ … ātmānaṃ jñātṛtvena samānākāraṃ — தேவர் முதலிய சமமற்ற வடிவங்களிலிருந்து வேறான, அறிபவன் என்ற வகையில் சம வடிவுடைய ஆத்மா; tattaddehendriyamanāṃsi prati parameśvaratvena sthitam — தத்தம் உடல்-இந்திரியம்-மனம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து "பரமேஸ்வரன்" (உடைமையாளன்) ஆக நிலைத்திருப்பது.

ஆசாரிய ராமானுஜர் — மேலும். yas tu devādiviṣamākāreṇa ātmānam api viṣamākāraṃ janmavināśādiyuktaṃ ca paśyati sa nityam eva saṃsarati — தேவர், மனிதர் முதலிய வடிவங்களின் காரணமாக ஆத்மாவையும் சமமற்றதாகவும் பிறப்பு-இறப்பு உடையதாகவும் காண்பவன், சம்சாரத்திலேயே சுழன்றுகொண்டிருக்கிறான்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. sthāvarajaṅgamātmakeṣu bhūteṣu nirviśeṣaṃ sadrūpeṇa samaṃ — அசையும், அசையாத எல்லா உயிர்களிலும் வேறுபாடின்றி, சத் வடிவில் சமமானவன்; இவ்வாறு காண்பவனே சரியாகக் காண்கிறான், வேறு யாருமல்ல.

மதுசூதன ஸரஸ்வதி. உலகின் நிலையாமை பற்றிய சித்திரம்: pratikṣaṇapariṇāmino hi bhāvā nāpariṇamya kṣaṇam api sthātum īśate — ஒவ்வொரு கணமும் மாறும் பொருள்கள் ஒரு கணம்கூட மாறாமல் நிலைக்க முடியாது; அவற்றின் நடுவே ekarūpam — ஒரே வடிவான பரமேஸ்வரன்.