பகவத் கீதை · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 13, ஸ்லோகம் 28 (13.28)

சங்கராசாரியர். samaṃ paśyan … na hinasti hiṃsāṃ na karoti ātmanā svenaiva svam ātmānam — தன்னால் தன்னையே ஹிம்சிப்பதில்லை; tataḥ tadahiṃsanāt yāti parāṃ … gatiṃ mokṣākhyām — அந்த அஹிம்சையால் மோக்ஷம்.

ஆசாரிய ராமானுஜர். ātmānaṃ … jñānaikākāratayā samaṃ paśyan ātmanā manasā svam ātmānaṃ na hinasti, rakṣati, saṃsārāt mocayati — சமமாகக் கண்டு, மனத்தால் தன்னைக் கொல்வதில்லை — காக்கிறான், சம்சாரத்திலிருந்து விடுவிக்கிறான்.

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. ātmanā svenaivātmānaṃ na hinasti avidyayā saccidānandarūpam ātmānaṃ tiraskṛtya na vināśayati — தன்னாலேயே தன் சத்-சித்-ஆனந்த ஆத்மாவை அவித்யையால் மூடி "அழிப்பதில்லை"; ஆதாரம் ஈசாவாஸ்யம்: asuryā nāma te lokā … ātmahano janāḥ — ஆத்மாவைக் கொல்பவர்கள் இருண்ட உலகங்களுக்குச் செல்கிறார்கள்.

மதுசூதன ஸரஸ்வதி. ayam aham asmīti śāstradṛṣṭyā sākṣātkurvan — "இதுவே நான்" — சாஸ்திரப் பார்வையால் நேரடியாக உணர்ந்து; மேலும் rucyutpattaye — ஆர்வத்தைத் தூண்டுவதற்காகப் பலனைச் சொல்கிறார்கள்.

சங்கராசாரியர் — மேலும். "ஆத்ம-ஹனனம்" என்பதன் பொருளை விளக்குகிறார்: அஞ்ஞானி ātmānaṃ tiraskṛtya anātmānam ātmatvena parigṛhya — உண்மையான ஆத்மாவை மூடி, உடலை ஆத்மாவாகக் கருதி — ஒவ்வொரு பிறவியிலும் அந்த "ஆத்மாவை" இழக்கிறான்; ஆகவே ātmahā sarvaḥ ajñaḥ — ஒவ்வோர் அஞ்ஞானியும் ஆத்மாவைக் கொல்பவன்.