ഭഗവദ്ഗീത · Kshetra Kshetrajna Vibhaga Yogaഅദ്ധ്യായം 13, ശ്ലോകം 27 (13.27)

ശങ്കരാചാര്യർ. samaṃ nirviśeṣaṃ tiṣṭhantaṃ … sarveṣu samasteṣu bhūteṣu brahmādisthāvarānteṣu prāṇiṣu — ബ്രഹ്മാവ് മുതൽ സ്ഥാവരം വരെയുള്ള എല്ലാ പ്രാണികളിലും ഭേദമില്ലാതെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവൻ; dehendriyamanobuddhyavyaktātmanaḥ apekṣya parameśvaraḥ — ദേഹം, ഇന്ദ്രിയം, മനസ്സ്, ബുദ്ധി, അവ്യക്തം എന്നിവയെ അപേക്ഷിച്ച് പരമേശ്വരൻ.

രാമാനുജാചാര്യർ. devādiviṣamākārād viyuktaṃ … ātmānaṃ jñātṛtvena samānākāraṃ — ദേവൻ മുതലായ അസമാനമായ ആകാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വേറിട്ട, ജ്ഞാതാവെന്ന നിലയിൽ സമാനാകാരമായ ആത്മാവ്; tattaddehendriyamanāṃsi prati parameśvaratvena sthitam — അതതിന്റെ ദേഹേന്ദ്രിയമനസ്സുകളെ സംബന്ധിച്ച് "പരമേശ്വരൻ" (സ്വാമി) ആയി.

രാമാനുജാചാര്യർ — തുടർന്ന്. yas tu devādiviṣamākāreṇa ātmānam api viṣamākāraṃ janmavināśādiyuktaṃ ca paśyati sa nityam eva saṃsarati — ദേവൻ, മനുഷ്യൻ മുതലായ രൂപങ്ങൾ കാരണം ആത്മാവിനെയും അസമാനമായും ജനനമരണങ്ങളുള്ളതായും കാണുന്നവൻ സംസാരത്തിൽ തന്നെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു.

ശ്രീധരസ്വാമി. sthāvarajaṅgamātmakeṣu bhūteṣu nirviśeṣaṃ sadrūpeṇa samaṃ — സ്ഥിരവും ചലിക്കുന്നതുമായ എല്ലാ പ്രാണികളിലും ഭേദമില്ലാതെ, സദ്രൂപത്തിൽ സമം; ഇങ്ങനെ കാണുന്നവൻ മാത്രമാണ് ശരിയായി കാണുന്നത്, മറ്റാരുമല്ല.

മധുസൂദന സരസ്വതി. സംസാരത്തിന്റെ അസ്ഥിരതയുടെ ചിത്രം: pratikṣaṇapariṇāmino hi bhāvā nāpariṇamya kṣaṇam api sthātum īśate — ഓരോ നിമിഷവും മാറുന്ന വസ്തുക്കൾക്ക് മാറാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും നിലനിൽക്കാനാവില്ല; അവയ്ക്കിടയിൽ ekarūpam — ഏകരൂപനായ പരമേശ്വരൻ.