ભગવદ્ ગીતા · Gunatraya Vibhaga Yogaઅધ્યાય 14, શ્લોક 26 (14.26)

શંકરાચાર્ય. māṃ ca īśvaraṃ nārāyaṇaṃ sarvabhūtahṛdayāśritaṃ yo yatiḥ karmī vā — બધાં પ્રાણીઓના હૃદયમાં સ્થિત નારાયણની — સંન્યાસી હોય કે કર્મી — avyabhicāreṇa na kadācid yo vyabhicarati bhaktiyogena — ક્યારેય ન ભટકનારા ભક્તિ-યોગથી.

આચાર્ય રામાનુજ — ભક્તિ કેમ? nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāram … prakṛtyātmavivekānusaṃdhānamātreṇa na guṇātyayaḥ saṃpatsyate, tasya anādikālapravṛttaviparītavāsanābādhyatvasaṃbhavāt — ફક્ત પ્રકૃતિ-આત્માના વિવેકથી ગુણોનું અતિક્રમણ નહીં થાય, કારણ કે અનાદિ કાળની ઊલટી વાસનાઓ તેને બાધિત કરી શકે છે; તેથી māṃ satyasaṃkalpaṃ paramakāruṇikam — સત્ય-સંકલ્પ, પરમ કરુણામય ભગવાનની ભક્તિ.

શ્રીધર સ્વામી. ca-śabdo 'vadhāraṇārthaḥ — "ચ" અહીં "જ"ના અર્થમાં: mām eva … avyabhicāreṇaikāntabhaktiyogena — મને જ, એકાંત ભક્તિ-યોગથી.

મધુસૂદન સરસ્વતી. અવ્યભિચારી ભક્તિ = paramapremalakṣaṇena bhaktiyogena dvādaśādhyāyoktena — પરમ પ્રેમ રૂપ, જે અધ્યાય 12માં કહેવાઈ છે; અને નિષ્કર્ષ: sarvadā bhagavaccintanam eva guṇātītatvopāya — સદા ભગવાનનું ચિંતન જ ગુણાતીત થવાનો ઉપાય.

મધ્વાચાર્ય. "બ્રહ્મભૂય"નું પોતાનું અર્થઘટન: bhagavatpriyatvaṃ brahmabhūyam — ભગવાનનો પ્રિય થવું; na tu tāvatpriyatvaṃ kintu priyatvamātram — એટલું નહીં (જેટલું લક્ષ્મી), બસ પ્રિય હોવું.