ഭഗവദ്ഗീത · Gunatraya Vibhaga Yogaഅദ്ധ്യായം 14, ശ്ലോകം 26 (14.26)

ശങ്കരാചാര്യർ. māṃ ca īśvaraṃ nārāyaṇaṃ sarvabhūtahṛdayāśritaṃ yo yatiḥ karmī vā — എല്ലാ പ്രാണികളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന നാരായണനെ — സന്ന്യാസിയായാലും കർമ്മിയായാലും — avyabhicāreṇa na kadācid yo vyabhicarati bhaktiyogena — ഒരിക്കലും വഴിതെറ്റാത്ത ഭക്തിയോഗത്താൽ.

രാമാനുജാചാര്യർ — എന്തുകൊണ്ട് ഭക്തി? nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāram … prakṛtyātmavivekānusaṃdhānamātreṇa na guṇātyayaḥ saṃpatsyate, tasya anādikālapravṛttaviparītavāsanābādhyatvasaṃbhavāt — പ്രകൃതി-ആത്മ വിവേകം കൊണ്ടു മാത്രം ഗുണങ്ങളെ കടക്കാനാവില്ല, കാരണം അനാദികാലം മുതലുള്ള വിപരീതവാസനകൾ അതിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയേക്കാം; അതിനാൽ māṃ satyasaṃkalpaṃ paramakāruṇikam — സത്യസങ്കല്പനും പരമകാരുണികനുമായ ഭഗവാനോടുള്ള ഭക്തി.

ശ്രീധരസ്വാമി. ca-śabdo 'vadhāraṇārthaḥ — "ച" ഇവിടെ "തന്നെ" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ: mām eva … avyabhicāreṇaikāntabhaktiyogena — എന്നെത്തന്നെ, ഏകാന്തഭക്തിയോഗത്താൽ.

മധുസൂദന സരസ്വതി. അവ്യഭിചാരിണിയായ ഭക്തി = paramapremalakṣaṇena bhaktiyogena dvādaśādhyāyoktena — പരമപ്രേമരൂപമായത്, 12-ാം അധ്യായത്തിൽ പറഞ്ഞത്; നിഗമനം: sarvadā bhagavaccintanam eva guṇātītatvopāya — എപ്പോഴുമുള്ള ഭഗവച്ചിന്തനം തന്നെയാണ് ഗുണാതീതനാകാനുള്ള ഉപായം.

മധ്വാചാര്യർ. "ബ്രഹ്മഭൂയം" എന്നതിന് സ്വന്തം വായന: bhagavatpriyatvaṃ brahmabhūyam — ഭഗവാന് പ്രിയനാകൽ; na tu tāvatpriyatvaṃ kintu priyatvamātram — അത്രത്തോളം (ലക്ഷ്മിയോളം) അല്ല, പ്രിയനാകൽ മാത്രം.