ભગવદ્ ગીતા · Shraddhatraya Vibhaga Yogaઅધ્યાય 17, શ્લોક 16 (17.16)

શંકરાચાર્ય. manaḥprasādaḥ manasaḥ praśāntiḥ; maunaṃ vāṅniyamo 'pi manaḥsaṃyamapūrvako bhavati — વાણીનો સંયમ પણ મનના સંયમથી આવે છે.

આચાર્ય રામાનુજ. saumyatvaṃ manasaḥ pareṣām abhyudayaprāvaṇyam — સૌમ્યતા = બીજાઓની ઉન્નતિ તરફ મનનો ઝુકાવ; manaḥprasādaḥ manasaḥ krodhādirahitatvam.

મધુસૂદન સરસ્વતી. સૌમ્યતા = saumanasyaṃ sarvalokahitaiṣitvaṃ pratiṣiddhācintanaṃ ca — પ્રસન્ન મન, સર્વ લોકોનું હિત ઇચ્છવું, અને નિષિદ્ધ વાતોનું ચિંતન ન કરવું; ભાવ-શુદ્ધિ = kāmakrodhalobhādimalanivṛttiḥ — કામ-ક્રોધ-લોભનો મેલ મટવો (16.21 સાથે જોડાણ).

શ્રીધર સ્વામી. bhāvasaṃśuddhir vyavahāre māyārāhityam — ભાવ-શુદ્ધિ = વ્યવહારમાં છળ ન હોવું; મૌન = mananam.

મધ્વાચાર્ય. મૌન = mananaśīlatvam — મનનનો સ્વભાવ; અને સૌમ્યતા = akrauryam.