பகவத் கீதை · Shraddhatraya Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 17, ஸ்லோகம் 16 (17.16)

சங்கராசாரியர். manaḥprasādaḥ manasaḥ praśāntiḥ; maunaṃ vāṅniyamo 'pi manaḥsaṃyamapūrvako bhavati — வாக்கின் அடக்கமும் மன அடக்கத்திலிருந்தே வருகிறது.

ஆசாரிய ராமானுஜர். saumyatvaṃ manasaḥ pareṣām abhyudayaprāvaṇyam — மென்மை = பிறரின் முன்னேற்றத்தை நோக்கி மனம் சாய்தல்; manaḥprasādaḥ manasaḥ krodhādirahitatvam.

மதுசூதன ஸரஸ்வதி. மென்மை = saumanasyaṃ sarvalokahitaiṣitvaṃ pratiṣiddhācintanaṃ ca — மகிழ்ந்த மனம், எல்லா உலகங்களின் நலனையும் விரும்புதல், விலக்கப்பட்டவற்றை எண்ணாமை; உள்ளத் தூய்மை = kāmakrodhalobhādimalanivṛttiḥ — காமம், கோபம், பேராசை என்னும் அழுக்கு நீங்குதல் (16.21-உடன் தொடர்பு).

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. bhāvasaṃśuddhir vyavahāre māyārāhityam — உள்ளத் தூய்மை = நடத்தையில் வஞ்சனை இல்லாமை; மௌனம் = mananam.

மத்வாசாரியர். மௌனம் = mananaśīlatvam — சிந்திக்கும் இயல்பு; மென்மை = akrauryam.