பகவத் கீதை · Shraddhatraya Vibhaga Yogaஅத்தியாயம் 17, ஸ்லோகம் 15 (17.15)

சங்கராசாரியர். anudvegakaraṃ prāṇinām aduḥkhakaraṃ; anudvegakaratvādibhiḥ dharmaiḥ vākyaṃ viśeṣyate — நான்கு குணங்களும் சேர்ந்தே இருக்க வேண்டும்; ஒன்று குறைந்தாலும் அது வாக்குத் தவம் அல்ல.

ஆசாரிய ராமானுஜர். pareṣām anudvegakaraṃ satyaṃ priyahitaṃ ca yad vākyaṃ.

மதுசூதன ஸரஸ்வதி. நான்கு குணங்களின் வரையறையும் நிபந்தனையும்: satyaṃ pramāṇamūlam abādhitārthaṃ — பிரமாணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது, மறுக்கப்பட முடியாதது; priyaṃ śrotus tatkālaśrutisukhaṃ — கேட்கும்போது இனிமையானது; hitaṃ pariṇāme sukhakaraṃ — விளைவில் சுகம் தருவது; மேலும் anudvegakaratvādiviśeṣaṇacatuṣṭayena viśiṣṭaṃ na tv ekenāpi viśeṣaṇena nyūnaṃ — நான்கும் கூடியது, ஒன்றுகூடக் குறையாதது. உதாரணம்: śānto bhava vatsa svādhyāyaṃ yogaṃ cānutiṣṭha tathā te śreyo bhaviṣyati — "அமைதியாக இரு, குழந்தாய்; கல்வியும் யோகமும் பயில்; இதனால் உனக்கு நன்மை உண்டாகும்".

ஸ்ரீதர ஸ்வாமி. udvegaṃ bhayaṃ na karotīty anudvegakaraṃ — அச்சத்தை உண்டாக்காதது.