ભગવદ્ ગીતા · Sankhya Yogaઅધ્યાય 2, શ્લોક 17 (2.17)

"Yena sarvam idaṃ tatam" — જેનાથી આ બધું વ્યાપ્ત છે. અવિનાશી તત્ત્વ સૌમાં ફેલાયેલું છે. શંકરાચાર્ય: sad-ākhyena brahmaṇā — "સત્" નામના બ્રહ્મથી, જેમ આકાશ ઘડા વગેરેમાં વ્યાપ્ત છે.

"Avyaya" — ન ઘટનાર. શંકરાચાર્ય: આ તત્ત્વ ન પોતાના રૂપથી ઘટે છે (કારણ કે તેના ભાગ નથી — niravayava), ન પોતાની કોઈ વસ્તુ ખોવાથી (કારણ કે તેનું કોઈ "પોતાનું" અલગ નથી) — જેમ દેવદત્ત ધન ખોવાથી "ઘટે" છે, તેમ આ ઘટતું નથી.

"Na kaścit kartum arhati" — કોઈ કરી શકતું નથી. શંકરાચાર્ય એક તીક્ષ્ણ વાત કહે છે (અદ્વૈત અર્થઘટન; વિશિષ્ટાદ્વૈત અર્થઘટનમાં): ઈશ્વર પણ તેનો નાશ કરી શકતા નથી — કારણ કે આત્મા જ બ્રહ્મ છે, અને પોતાના પર જ ક્રિયા કરવી વિરોધી છે.

અર્જુન માટે. અર્જુનને ડર હતો કે તેમનાં બાણ ભીષ્મ અને દ્રોણને "નષ્ટ" કરી દેશે. કૃષ્ણ કહે છે: જે ખરેખર તેઓ છે, તેને કોઈ પણ નષ્ટ કરી શકતું નથી — તમે પણ નહીં.