பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 17 (2.17)

"Yena sarvam idaṃ tatam" — இவை அனைத்தும் எதனால் வியாபிக்கப்பட்டிருக்கிறதோ. அழிவற்ற தத்துவம் எல்லாவற்றிலும் பரவியிருக்கிறது. சங்கராசாரியார்: sad-ākhyena brahmaṇā — "சத்" என்று பெயர் கொண்ட பிரம்மத்தால், ஆகாயம் குடம் முதலியவற்றில் வியாபித்திருப்பது போல.

"Avyaya" — குறைவுபடாதது. சங்கராசாரியார்: இந்தத் தத்துவம் தன் வடிவில் குறைவதில்லை (ஏனெனில் இதற்குப் பகுதிகள் இல்லை — niravayava), தனக்குரிய எதையும் இழப்பதாலும் குறைவதில்லை (ஏனெனில் இதற்குத் தனியாக "சொந்தம்" எதுவும் இல்லை) — தேவதத்தன் செல்வத்தை இழந்து "குறைவது" போல இது குறைவதில்லை.

"Na kaścit kartum arhati" — யாராலும் முடியாது. சங்கராசாரியார் ஒரு கூர்மையான கருத்தைச் சொல்கிறார் (அத்வைத வாசிப்பு; விசிஷ்டாத்வைத வாசிப்பில்): ஈஸ்வரனாலும் இதை அழிக்க முடியாது — ஏனெனில் ஆத்மாவே பிரம்மம், தன் மீதே செயல்படுவது முரணானது.

அர்ஜுனனுக்கு. தன் அம்புகள் பீஷ்மரையும் துரோணரையும் "அழித்துவிடும்" என்று அர்ஜுனன் அஞ்சினான். கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்: உண்மையில் அவர்கள் எதுவோ, அதை யாராலும் அழிக்க முடியாது — உன்னாலும் முடியாது.