பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 18 (2.18)

உடல் — அழியக்கூடியது; ஆத்மா — மூன்று அடைமொழிகள். ஆத்மாவுக்கு மூன்று சொற்கள்: nitya (எப்போதும் இருப்பது), anāśin (அழிவற்றது), aprameya (அளவிட முடியாதது). "nitya", "anāśin" இரண்டும் கூறியது கூறல் அல்ல என்று சங்கராசாரியார் விளக்குகிறார்: உலகில் "அழிவு" இருவகை — (1) முழுமையாக இல்லாமல் போவது (உடல் சாம்பலாவது போல), (2) வடிவம் மாறுவது (நோய்வாய்ப்படுவது போல). ஆத்மா இரண்டிலிருந்தும் விடுபட்டது. "nitya" என்பதுடன் "anāśin" என்றும் சொன்னது — ஆத்மாவைப் பூமி முதலியவற்றைப் போல "சார்பு நித்தியம்" என்று யாரும் கருதிவிடக் கூடாது என்பதற்காக.

"Aprameya" — அறிபவன், அறியப்படுவது அல்ல. ராமானுஜரின் அழகான விளக்கம்: ஆத்மா ஒரு பொருளாக அறியப்படுவதில்லை, அறிபவனாக அனுபவிக்கப்படுகிறது. அவர் 13.1-ஐ மேற்கோள் காட்டுகிறார் — "இதை (க்ஷேத்திரத்தை) அறிபவனை க்ஷேத்திரக்ஞன் என்கிறார்கள்".

"Tasmād yudhyasva" — ஆகவே போர் செய். இதுவே இந்த உபதேசத்தின் முதல் கட்டளை. கவனியுங்கள்: "ஆத்மா நித்தியமானது, ஆகவே ஹிம்சை சரி" என்று கிருஷ்ணன் சொல்லவில்லை. தன் உறவினர்கள் அழிந்துவிடுவார்கள் என்ற தவறான எண்ணத்தின் மேல்தான் அர்ஜுனனின் துயரம் நின்றது. அந்த எண்ணம் நீங்கினால், தர்ம யுத்தத்தில் ஒரு வீரனுக்குரிய தன் கடமையைச் செய்வதிலிருந்து அவனைத் தடுக்கும் துயரக் காரணம் எதுவும் மிஞ்சுவதில்லை.