ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 18 (2.18)

ದೇಹ — ನಶ್ವರ; ಆತ್ಮ — ಮೂರು ವಿಶೇಷಣಗಳು. ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಮೂರು ಪದಗಳು: nitya (ಸದಾ ಇರುವಂಥದ್ದು), anāśin (ಅವಿನಾಶಿ), aprameya (ಅಳೆಯಲಾಗದ್ದು). "nitya" ಮತ್ತು "anāśin" ಪುನರುಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಲೋಕದಲ್ಲಿ "ನಾಶ" ಎರಡು ಬಗೆ — (1) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿದುಹೋಗುವುದು (ದೇಹ ಬೂದಿಯಾಗುವಂತೆ), (2) ರೂಪ ಬದಲಾಗುವುದು (ರೋಗಿಯಾಗುವಂತೆ). ಆತ್ಮ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತ. ಮತ್ತು "nitya" ಎಂದು ಹೇಳುವುದರೊಂದಿಗೆ "anāśin" ಏಕೆಂದರೆ — ಯಾರೂ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪೃಥ್ವಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಂತೆ "ಸಾಪೇಕ್ಷ ನಿತ್ಯ" ಎಂದು ತಿಳಿಯದಿರಲೆಂದು.

"Aprameya" — ತಿಳಿಯುವವನು, ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವುದಲ್ಲ. ರಾಮಾನುಜರ ಸುಂದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನಂತೆ ತಿಳಿಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತಿಳಿಯುವವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು 13.1 ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ — "ಇದನ್ನು (ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು) ಯಾರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ".

"Tasmād yudhyasva" — ಆದ್ದರಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು. ಇದು ಈ ಉಪದೇಶದ ಮೊದಲ ಆದೇಶ. ಗಮನಿಸಿ: "ಆತ್ಮ ನಿತ್ಯ, ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿಂಸೆ ಸರಿ" ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅರ್ಜುನನ ಶೋಕ ತನ್ನವರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಆ ಕಲ್ಪನೆ ತೊಲಗಿದರೆ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು — ಧರ್ಮಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯೋಧನದನ್ನು — ಮಾಡದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಶೋಕಕಾರಣ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.