భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 18 (2.18)

దేహం — నశించేది; ఆత్మ — మూడు విశేషణాలు. ఆత్మకు మూడు పదాలు: nitya (ఎల్లప్పుడూ ఉండేది), anāśin (అవినాశి), aprameya (కొలవలేనిది). "నిత్య", "అనాశిన్" పునరుక్తి కాదని శంకరాచార్యులు వివరిస్తారు: లోకంలో "నాశం" రెండు రకాలు — (1) పూర్తిగా తుడిచిపెట్టుకుపోవడం (దేహం బూడిద కావడం లాగా), (2) రూపం మారిపోవడం (జబ్బు పడటం లాగా). ఆత్మ రెండింటి నుంచీ విముక్తం. "నిత్య" అనడంతో పాటు "అనాశిన్" ఎందుకంటే — ఎవరూ ఆత్మను భూమి మొదలైనవాటి లాగా "సాపేక్ష నిత్యం" అనుకోకుండా ఉండేందుకు.

"Aprameya" — తెలుసుకునేది, తెలియబడేది కాదు. రామానుజుల అందమైన వ్యాఖ్య: ఆత్మ ఒక వస్తువులాగా తెలియబడదు, తెలుసుకునేవాడిగా అనుభవమవుతుంది. వారు 13.1 ను ఉల్లేఖిస్తారు — "దీన్ని (క్షేత్రాన్ని) ఎవడు తెలుసుకుంటాడో, అతణ్ణి క్షేత్రజ్ఞుడు అంటారు".

"Tasmād yudhyasva" — కాబట్టి యుద్ధం చెయ్యి. ఈ ఉపదేశంలో ఇదే మొదటి ఆదేశం. గమనించండి: "ఆత్మ నిత్యం, కాబట్టి హింస సరైనదే" అని కృష్ణుడు చెప్పడం లేదు. తనవారు నశించిపోతారనే తప్పుడు భావనపై అర్జునుడి శోకం ఆధారపడి ఉంది. ఆ భావన తొలగిపోతే, తన కర్తవ్యాన్ని — ధర్మయుద్ధంలో యోధుడి కర్తవ్యాన్ని — చేయకుండా అడ్డుకునే శోక కారణం ఏదీ అతనికి మిగలదు.