ભગવદ્ ગીતા · Sankhya Yogaઅધ્યાય 2, શ્લોક 18 (2.18)

શરીર — નાશવંત; આત્મા — ત્રણ વિશેષણ. આત્મા માટે ત્રણ શબ્દો: nitya (સદા રહેનાર), anāśin (અવિનાશી), aprameya (માપી ન શકાય તેવો). શંકરાચાર્ય બતાવે છે કે "નિત્ય" અને "anāśin" પુનરુક્તિ નથી: લોકમાં "નાશ" બે પ્રકારનો હોય છે — (1) સંપૂર્ણ મટી જવું (જેમ શરીરની રાખ થવી), (2) રૂપ બદલાઈ જવું (જેમ બીમાર થવું). આત્મા બંનેથી મુક્ત છે. અને "નિત્ય" કહેવા સાથે "anāśin" એટલા માટે — જેથી કોઈ આત્માને પૃથ્વી વગેરે જેવો "સાપેક્ષ નિત્ય" ન સમજે.

"Aprameya" — જાણનાર, જાણવાનો વિષય નહીં. રામાનુજનું સુંદર અર્થઘટન: આત્મા કોઈ વસ્તુની જેમ જણાતો નથી, પણ જાણનાર તરીકે અનુભવાય છે. તેઓ 13.1નું ઉદ્ધરણ આપે છે — "જે આ (ક્ષેત્ર)ને જાણે છે, તેને ક્ષેત્રજ્ઞ કહે છે".

"Tasmād yudhyasva" — તેથી યુદ્ધ કરો. આ ઉપદેશનો પહેલો આદેશ છે. ધ્યાન આપો: કૃષ્ણ એમ નથી કહેતા કે "આત્મા નિત્ય છે, તેથી હિંસા બરાબર છે". અર્જુનનો શોક આ ખોટી ધારણા પર ટકેલો હતો કે તેમના લોકો નષ્ટ થઈ જશે. એ ધારણા હટે, તો તેમને પોતાનું કર્તવ્ય — જે ધર્મયુદ્ધમાં યોદ્ધાનું છે — કરતાં રોકનારું શોકનું કારણ બચતું નથી.