ഭഗവദ്ഗീത · Sankhya Yogaഅദ്ധ്യായം 2, ശ്ലോകം 18 (2.18)

ശരീരം — നശ്വരം; ആത്മാവ് — മൂന്നു വിശേഷണങ്ങൾ. ആത്മാവിനു മൂന്നു പദങ്ങൾ: nitya (എന്നും നിലനിൽക്കുന്നത്), anāśin (അവിനാശി), aprameya (അളക്കാനാവാത്തത്). "nitya", "anāśin" എന്നിവ പുനരുക്തിയല്ലെന്ന് ശങ്കരാചാര്യർ വിശദീകരിക്കുന്നു: ലോകത്തിൽ "നാശം" രണ്ടുവിധമുണ്ട് — (1) പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാകൽ (ശരീരം ചാരമാകുന്നതുപോലെ), (2) രൂപം മാറൽ (രോഗിയാകുന്നതുപോലെ). ആത്മാവ് രണ്ടിൽനിന്നും മുക്തമാണ്. "nitya" എന്നു പറഞ്ഞതിനൊപ്പം "anāśin" എന്നു പറഞ്ഞത് — ആരും ആത്മാവിനെ ഭൂമി മുതലായവ പോലെ "ആപേക്ഷികമായി നിത്യം" എന്നു കരുതാതിരിക്കാനാണ്.

"Aprameya" — അറിയുന്നവൻ, അറിയപ്പെടുന്നതല്ല. രാമാനുജരുടെ മനോഹരമായ വ്യാഖ്യാനം: ആത്മാവ് ഒരു വസ്തുവായി അറിയപ്പെടുന്നില്ല, മറിച്ച് അറിയുന്നവനായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം 13.1 ഉദ്ധരിക്കുന്നു — "ഇതിനെ (ക്ഷേത്രത്തെ) അറിയുന്നവനെ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു".

"Tasmād yudhyasva" — അതുകൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുക. ഈ ഉപദേശത്തിലെ ആദ്യത്തെ ആജ്ഞയാണിത്. ശ്രദ്ധിക്കുക: "ആത്മാവ് നിത്യമാണ്, അതുകൊണ്ട് ഹിംസ ശരിയാണ്" എന്നല്ല കൃഷ്ണൻ പറയുന്നത്. തന്റെ ആളുകൾ നശിച്ചുപോകും എന്ന തെറ്റായ ധാരണയിലാണ് അർജുനന്റെ ദുഃഖം നിലകൊണ്ടിരുന്നത്. ആ ധാരണ നീങ്ങിയാൽ, തന്റെ കർത്തവ്യം — ധർമ്മയുദ്ധത്തിൽ ഒരു യോദ്ധാവിനുള്ളത് — ചെയ്യുന്നതിൽനിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ തടയുന്ന ദുഃഖകാരണം ശേഷിക്കുന്നില്ല.