ભગવદ્ ગીતા · Sankhya Yogaઅધ્યાય 2, શ્લોક 28 (2.28)

ત્રણ પડાવ. દરેક પ્રાણીની કહાણી: avyakta (પહેલાં — આપણને દેખાતું નથી), vyakta (વચ્ચે — આપણે તેને જાણીએ છીએ), avyakta (પછી — ફરી દેખાતું નથી). આપણે ફક્ત વચ્ચેના ભાગને જાણીએ છીએ — અને તેના જ જવા પર રડીએ છીએ.

શંકરાચાર્યનું ઉદ્ધરણ. તેઓ એક શ્લોક ટાંકે છે: "adarśanād āpatitaḥ punaś cādarśanaṃ gataḥ / nāsau tava na tasya tvaṃ vṛthā kā paridevanā" — "તે અદૃશ્યમાંથી આવ્યો, ફરી અદૃશ્યમાં ચાલ્યો ગયો; ન તે તમારો, ન તમે તેના — વ્યર્થ વિલાપ કેવો?" (મહાભારતમાં મળતો પ્રસિદ્ધ શ્લોક)

રામાનુજનું અર્થઘટન. મનુષ્ય વગેરે પ્રાણીઓ — પદાર્થ રૂપે — પહેલાં અનુપલબ્ધ અવસ્થામાં, વચ્ચે મનુષ્ય-રૂપે ઉપલબ્ધ, અને પછી ફરી અનુપલબ્ધ અવસ્થામાં — પોતાના સ્વભાવમાં રહે છે; તેથી આમાં વિલાપનું કારણ નથી. રામાનુજ અનુસાર અહીં સુધી કૃષ્ણે "શરીરને જ આત્મા માનવા"ના પક્ષમાં પણ શોકનું કારણ ન હોવાનું બતાવ્યું.

"Kā paridevanā" — વિલાપ કેવો? ધ્યાન આપો — કૃષ્ણ paridevanā (વિલાપ, રોકકળ) શબ્દ લે છે, જે અતિશય, સતત શોકનો ભાવ આપે છે.