ભગવદ્ ગીતા · Sankhya Yogaઅધ્યાય 2, શ્લોક 4 (2.4)

કાયરતાનું ખંડન. અર્જુન કૃષ્ણના "ક્લૈબ્ય"વાળા આરોપનો સીધો જવાબ આપે છે: મારો પ્રશ્ન ભયનો નહીં, આદરનો છે. ભીષ્મ — જેમના ખોળામાં અર્જુન રમ્યા; દ્રોણ — જેમણે તેમને ધનુર્વિદ્યા શીખવી. તેઓ pūjārhau — પૂજાને યોગ્ય — છે.

"Iṣubhiḥ" — બાણોથી. શ્રીધર એક સૂક્ષ્મ વાત કહે છે: જેમની સાથે વાણીથી પણ "હું લડીશ" કહેવું અનુચિત છે, તેમની સાથે બાણોથી કેમ લડું? એટલે કે પૂજાને યોગ્ય લોકો પ્રત્યે કઠોર શબ્દો પણ અનુચિત છે — હથિયાર તો બહુ દૂરની વાત.

બે સંબોધન — એક વિડંબના. અર્જુન કૃષ્ણને Madhusūdana (મધુ અસુરને મારનાર) અને Arisūdana (શત્રુઓને મારનાર) કહે છે. સંભવતઃ અર્જુન કહી રહ્યા છે: "આપે અસુરો અને શત્રુઓને માર્યા — પણ આ તો ગુરુ અને પિતામહ છે." આ સરખામણી ઘણા શિક્ષકો વાંચે છે; આ અર્થઘટન છે.

અર્જુન ફરી તર્ક તરફ. 1.28–1.46માં અર્જુને કુળ અને સમાજના તર્કો આપ્યા હતા. હવે તર્ક વ્યક્તિગત છે — મારા ગુરુ, મારા પિતામહ. આ દ્વંદ્વનું સૌથી પીડાભર્યું રૂપ છે.