பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 4 (2.4)

கோழைத்தனம் என்பதற்கு மறுப்பு. கிருஷ்ணனின் "klaibya" குற்றச்சாட்டுக்கு அர்ஜுனன் நேரடியாகப் பதில் சொல்கிறான்: என் கேள்வி பயத்தைப் பற்றியது அல்ல, மரியாதையைப் பற்றியது. பீஷ்மர் — அவர் மடியில் அர்ஜுனன் விளையாடினான்; துரோணர் — அவனுக்கு வில்வித்தையைக் கற்பித்தவர். இவர்கள் pūjārhau — வணங்கத் தக்கவர்கள்.

"Iṣubhiḥ" — அம்புகளால். ஸ்ரீதரர் ஒரு நுட்பமான கருத்தைச் சொல்கிறார்: யாருடன் வாயால் கூட "நான் போரிடுவேன்" என்று சொல்வது தகாதோ, அவர்களுடன் அம்புகளால் எப்படிப் போரிடுவேன்? அதாவது, வணங்கத் தக்கவர்களிடம் கடுஞ்சொல் கூடத் தகாது — ஆயுதம் எடுப்பது வெகு தொலைவு.

இரண்டு விளிப்புகள் — ஒரு முரண்நகை. அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனை Madhusūdana (மது அசுரனைக் கொன்றவர்), Arisūdana (பகைவர்களைக் கொன்றவர்) என்று அழைக்கிறான். அர்ஜுனன் இப்படிச் சொல்லியிருக்கலாம்: "நீங்கள் அசுரர்களையும் பகைவர்களையும் கொன்றீர்கள் — ஆனால் இவர்கள் குருவும் பாட்டனாரும் அல்லவா." பல ஆசிரியர்கள் இந்த ஒப்பீட்டை இப்படி வாசிக்கிறார்கள்; இது ஒரு விளக்கம்.

அர்ஜுனன் மீண்டும் வாதத்தின் பக்கம். 1.28–1.46-இல் அர்ஜுனன் குலம், சமூகம் பற்றிய வாதங்களைத் தந்தான். இப்போது வாதம் தனிப்பட்டது — என் குரு, என் பாட்டனார். இந்த மனப்போராட்டத்தின் மிக வலி நிறைந்த வடிவம் இதுவே.