பகவத் கீதை · Sankhya Yogaஅத்தியாயம் 2, ஸ்லோகம் 3 (2.3)
மூல ஸம்ஸ்க்ருதம் · ஶ்ரீப⁴க³வாந்
க்லைப்³யம் மா ஸ்ம க³மஃ பார்த² நைதத் த்வய்யுபபத்³யதே
க்ஷுத்³ரம் ஹ்ருத³யதௌ³ர்ப³ல்யம் த்யக்த்வோத்திஷ்ட² பரந்தப
॥ 2.3 ॥
klaibyaṃ mā sma gamaḥ pārtha naitat tvayyupapadyate
kṣudraṃ hṛdayadaurbalyaṃ tyaktvottiṣṭha parantapa
மொழிபெயர்ப்பு
"பார்த்தா! இந்தக் கோழைத்தனத்திற்கு இடம் கொடுக்காதே; இது உனக்குப் பொருந்தாது. பரந்தபா! இதயத்தின் இந்த அற்பமான பலவீனத்தை விட்டு, (போருக்கு) எழுந்திரு!"
விளக்கம்
இரண்டு சொற்கள் — "klaibya", "hṛdaya-daurbalya". கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனின் நிலைக்கு இரண்டு பெயர்கள் தருகிறார். Klaibya — துணிவின்மை (ஸ்ரீதரர்: kātarya). Kṣudraṃ hṛdaya-daurbalyam — "இதயத்தின் அற்பமான பலவீனம்". கவனியுங்கள்: அர்ஜுனனின் வாதங்கள் தீவிரமானவை (தர்மம், குலம், பாவம்); கிருஷ்ணன் அவற்றை புத்தியின் விஷயம் என்று சொல்லாமல், இதயத்தின் பலவீனம் என்கிறார். அதாவது, அர்ஜுனனின் வாதங்கள் உண்மையில் ஓர் உணர்ச்சி நிலைக்கு உடுத்திய ஆடைகளாக இருந்தன.
"Naitat tvayy upapadyate" — இது உனக்குப் பொருந்தாது. கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு அவனுடைய உண்மையான அடையாளத்தை நினைவூட்டுகிறார் — "பார்த்தன்" (குந்தியின் மகன்), "பரந்தபன்" (பகைவர்களைத் தகிப்பவன்). பல ஆசிரியர்கள் இதை ஒரு நல்ல குருவின் முறையாகக் கருதுகிறார்கள்: சீடனை அவனுடைய பலவீனத்தால் அல்ல, அவனுடைய உண்மையான திறனால் அழைப்பது.
"Uttiṣṭha" — எழுந்திரு. 1.47-இல் அர்ஜுனன் அமர்ந்துவிட்டான். கிருஷ்ணனின் முதல் கட்டளை — எழுந்திரு. நிற்பதும் அமர்வதுமான இந்தச் சித்திரம் மீண்டும் வருகிறது.
கிருஷ்ணன் வெறுமனே கடிந்துகொள்கிறாரா? அர்ஜுனன் இதை ஏற்கமாட்டான் (2.4-இல் உடனே எதிர்ப்பான்). வெறும் கண்டிப்போ ஊக்கமூட்டும் வாக்கியங்களோ போதாது என்பதை இது காட்டுகிறது — அர்ஜுனனுக்குத் தெளிவான புரிதல் தேவை. அதனால்தான் அடுத்து நீண்ட உபதேசம் வருகிறது. இதுவே கீதையின் நேர்மை: ஒரு "ஊக்கமூட்டும்" வாக்கியத்தால் ஆழமான நெருக்கடி தீர்வதில்லை.
AI-assisted draft translation — under review.