ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 3 (2.3)

ಎರಡು ಪದಗಳು — "klaibya" ಮತ್ತು "hṛdaya-daurbalya". ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಎರಡು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. Klaibya — ಧೈರ್ಯದ ಅಭಾವ (ಶ್ರೀಧರರು: kātarya). Kṣudraṃ hṛdaya-daurbalyam — "ಹೃದಯದ ಕ್ಷುದ್ರ ದೌರ್ಬಲ್ಯ". ಗಮನಿಸಿ: ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದವು (ಧರ್ಮ, ಕುಲ, ಪಾಪ); ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯ ವಿಷಯವೆನ್ನದೆ ಹೃದಯದ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೆನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ ಅರ್ಜುನನ ತರ್ಕಗಳು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಿತಿಯ ಉಡುಪು ತೊಟ್ಟಿದ್ದವು.

"Naitat tvayy upapadyate" — ಇದು ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅವನ ನಿಜವಾದ ಗುರುತನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ — "ಪಾರ್ಥ" (ಕುಂತೀಪುತ್ರ), "ಪರಂತಪ" (ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಪಿಸುವವನು). ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಇದನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಗುರುವಿನ ಶೈಲಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ: ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಅವನ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದಲ್ಲ, ಅವನ ನಿಜವಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಕರೆಯುವುದು.

"Uttiṣṭha" — ಎದ್ದೇಳು. 1.47 ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಕೃಷ್ಣನ ಮೊದಲ ಆದೇಶ — ಎದ್ದೇಳು. ನಿಲ್ಲುವ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತೆ ಮರಳುತ್ತದೆ.

ಕೃಷ್ಣನು ಕೇವಲ ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಅರ್ಜುನನು ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ (2.4 ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ). ಕೇವಲ ಗದರಿಕೆಯಾಗಲೀ ಪ್ರೇರಣೆಯ ವಾಕ್ಯವಾಗಲೀ ಸಾಲದು ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ — ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮುಂದಿನ ದೀರ್ಘ ಉಪದೇಶ. ಇದು ಗೀತೆಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ: ಒಂದು "ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ" ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಆಳವಾದ ಸಂಕಟ ಬಗೆಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.