ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 2 (2.2)

Kaśmala — "ಕೊಳೆ". ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು kaśmala ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ — ಮನಸ್ಸಿನ ಕೊಳೆ, ಮಂಜು, ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮೂರ್ಛೆ. ಶ್ರೀಧರರು: ayaṃ mohaḥ — ಇದು ಮೋಹ. ಮಧುಸೂದನರು ಇದರ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸುವುದು, ಅದರೊಂದಿಗೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭ್ರಮೆ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೀರು ಮೊದಲಾದವು ಇರುತ್ತವೆ — ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ನಿಂದಿಸಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ "ಮಲಿನ".

ಗಮನಿಸಿ: ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ತರ್ಕಗಳನ್ನು ಧರ್ಮವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದನು; ಕೃಷ್ಣನು ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು "ಕೊಳೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ತರ್ಕಗಳ ಖಂಡನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣನು ತರ್ಕಗಳ ಬೇರನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ — ಮೋಹ.

"Kutas" — ಎಲ್ಲಿಂದ? ಮಧುಸೂದನರು ಒಂದು ಸುಂದರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ: "ಎಲ್ಲಿಂದ" ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಹಿಂದೆ ಯಾರಾದರೂ ಯುದ್ಧ ಬಿಡಬಹುದಾದ ಮೂರು ಸಂಭಾವ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿವೆ — ಮೋಕ್ಷದ ಬಯಕೆ, ಸ್ವರ್ಗದ ಬಯಕೆ, ಅಥವಾ ಕೀರ್ತಿಯ (ಯಶಸ್ಸಿನ) ಬಯಕೆ. ಮತ್ತು ಶ್ಲೋಕದ ಎರಡನೆಯ ಸಾಲು ಮೂರು ವಿಶೇಷಣಗಳಿಂದ ಮೂರನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತದೆ:

• Anārya-juṣṭam — ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಇದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ (ಮೋಕ್ಷದ ದಾರಿಯಲ್ಲ);
• Asvargyam — ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ದೊರಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ;
• Akīrti-karam — ಕೀರ್ತಿಯನ್ನಲ್ಲ, ಅಪಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ನಿನ್ನ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲಾಭವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಗೌರವವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಿಕ್ಷಣದ ಶೈಲಿ. ಕೃಷ್ಣನು ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಕಠೋರವೆನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೋಡಿ: ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗಲಿದೆ, ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬದಲಿಸಬಹುದು. ಕೃಷ್ಣನು ಮೊದಲು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸಾಂತ್ವನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ನಂತರ ಬರುತ್ತವೆ (2.11 ರಿಂದ).