ಭಗವದ್ಗೀತೆ · Sankhya Yogaಅಧ್ಯಾಯ 2, ಶ್ಲೋಕ 4 (2.4)
ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ · ಅರ್ಜುನಃ
ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ
ಕಥಂ ಭೀಷ್ಮಮಹಂ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ದ್ರೋಣಂ ಚ ಮಧುಸೂದನ
ಇಷುಭಿಃ ಪ್ರತಿಯೋತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಪೂಜಾರ್ಹಾವರಿಸೂದನ
॥ 2.4 ॥
kathaṃ bhīṣmamahaṃ saṅkhye droṇaṃ ca madhusūdana
iṣubhiḥ pratiyotsyāmi pūjārhāvarisūdana
ಅನುವಾದ
"ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಹೇ ಮಧುಸೂದನ! ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರ ವಿರುದ್ಧ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಹೋರಾಡಲಿ? ಹೇ ಅರಿಸೂದನ! ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರು."
ಭಾವಾರ್ಥ
ಹೇಡಿತನದ ಖಂಡನೆ. ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನ "klaibya" ಎಂಬ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ನೇರ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಭಯದ್ದಲ್ಲ, ಗೌರವದ್ದು. ಭೀಷ್ಮ — ಯಾರ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಆಡಿದನೋ; ದ್ರೋಣ — ಯಾರು ಅವನಿಗೆ ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದರೋ. ಇವರು pūjārhau — ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರು.
"Iṣubhiḥ" — ಬಾಣಗಳಿಂದ. ಶ್ರೀಧರರು ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಾದರೂ "ನಾನು ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆ" ಎನ್ನುವುದು ಅನುಚಿತವೋ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಹೋರಾಡಲಿ? ಅಂದರೆ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳೂ ಅನುಚಿತ — ಆಯುಧಗಳಂತೂ ಬಹಳ ದೂರದ ಮಾತು.
ಎರಡು ಸಂಬೋಧನೆಗಳು — ಒಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಅರ್ಜುನನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು Madhusūdana (ಮಧು ಅಸುರನನ್ನು ಕೊಂದವನು) ಮತ್ತು Arisūdana (ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಬಹುಶಃ ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ: "ನೀನು ಅಸುರರನ್ನೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದೆ — ಆದರೆ ಇವರು ಗುರು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ." ಈ ಹೋಲಿಕೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಓದುತ್ತಾರೆ; ಇದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.
ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ತೆ ತರ್ಕದ ಕಡೆಗೆ. 1.28–1.46 ಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಕುಲ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ತರ್ಕಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು. ಈಗ ತರ್ಕ ವೈಯಕ್ತಿಕ — ನನ್ನ ಗುರು, ನನ್ನ ಪಿತಾಮಹ. ಇದು ಈ ದ್ವಂದ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ರೂಪ.
AI-assisted draft translation — under review.