భగవద్గీత · Sankhya Yogaఅధ్యాయం 2, శ్లోకం 4 (2.4)

పిరికితనం అనే ఆరోపణకు ఖండన. కృష్ణుడి "klaibya" ఆరోపణకు అర్జునుడు సూటిగా జవాబిస్తాడు: నా ప్రశ్న భయానికి సంబంధించినది కాదు, గౌరవానికి సంబంధించినది. భీష్ముడు — ఎవరి ఒడిలో అర్జునుడు ఆడుకున్నాడో; ద్రోణుడు — ఎవరు అతనికి ధనుర్విద్య నేర్పారో. వీరు pūjārhau — పూజింపదగినవారు.

"Iṣubhiḥ" — బాణాలతో. శ్రీధర స్వామి ఒక సూక్ష్మమైన విషయం చెబుతారు: ఎవరితో మాటలతో కూడా "నేను పోరాడతాను" అనడం తగదో, వారితో బాణాలతో ఎలా పోరాడను? అంటే పూజ్యుల పట్ల కఠినమైన మాటలు కూడా తగవు — ఆయుధాల సంగతి చాలా దూరం.

రెండు సంబోధనలు — ఒక వైరుధ్యం. అర్జునుడు కృష్ణుణ్ణి Madhusūdana (మధు అనే అసురుణ్ణి చంపినవాడు), Arisūdana (శత్రువులను చంపినవాడు) అంటాడు. బహుశా అర్జునుడు అంటున్నాడు: "నువ్వు అసురులనూ శత్రువులనూ చంపావు — కానీ వీరు గురువు, పితామహుడు." చాలామంది బోధకులు ఈ పోలికను ఇలా చదువుతారు; ఇది వ్యాఖ్యానం.

అర్జునుడు మళ్ళీ తర్కం వైపు. 1.28–1.46 లో అర్జునుడు కులం, సమాజం గురించిన తర్కాలు ఇచ్చాడు. ఇప్పుడు తర్కం వ్యక్తిగతమైనది — నా గురువు, నా పితామహుడు. ఈ ద్వంద్వానికి ఇది అత్యంత బాధాకరమైన రూపం.