ભગવદ્ ગીતા · Sankhya Yogaઅધ્યાય 2, શ્લોક 42 (2.42)

"Puṣpitā vāk" — ફૂલો જેવી વાણી. ફૂલ સુંદર હોય છે, પણ ફળ નહીં. રામાનુજ: puṣpa-mātra-phalām, āpāta-ramaṇīyām — જેનું ફળ ફક્ત ફૂલ છે, જે ઉપરથી જ સુંદર છે. શંકરાચાર્ય: puṣpita iva vṛkṣaḥ śobhamānām — ફૂલોથી લદાયેલા વૃક્ષ જેવી શોભાવાળી, સાંભળવામાં રમણીય.

"Veda-vāda-ratāḥ" — વેદોના વાદોમાં રત. આ શબ્દ સંભાળીને સમજવો જરૂરી છે. ગીતા વેદોની નિંદા કરી રહી નથી — ટીકાકારો સ્પષ્ટ કરે છે કે અહીં વાત એ લોકોની છે જે વેદોનાં સ્વર્ગ વગેરે ફળ બતાવનારાં વાક્યો (અર્થવાદ, ફળશ્રુતિ)માં જ આસક્ત છે. રામાનુજ: vedeṣu ye svargādi-phala-vādāḥ teṣu saktāḥ. શંકરાચાર્ય: bahu-arthavāda-phala-sādhana-prakāśakeṣu veda-vākyeṣu ratāḥ.

"Nānyad astīti vādinaḥ" — "આ સિવાય કંઈ નથી". સમસ્યા ભોગ કે સ્વર્ગની ઇચ્છા માત્ર નથી — પણ એવું માનવું કે આનાથી આગળ કંઈ છે જ નહીં. આ બુદ્ધિને સીમિત કરી દે છે.