ભગવદ્ ગીતા · Karma Yogaઅધ્યાય 3, શ્લોક 12 (3.12)

ચોર કોણ? જે apradāya — પાછું આપ્યા વિના, અર્પણ કર્યા વિના — ભોગવે છે.

શંકરાચાર્ય: ānṛṇyam akṛtvā — ઋણ ચૂકવ્યા વિના; sva-deha-indriyāṇy eva tarpayati — માત્ર પોતાનાં શરીર-ઇન્દ્રિયોને તૃપ્ત કરે છે — taskara eva saḥ deva-ādi-sva-apahārī — તે ચોર છે, દેવો વગેરેની વસ્તુ ચોરનાર. (શંકર અહીં "ઇષ્ટ ભોગ"ના ઉદાહરણમાં strī-paśu-putrādīn ગણાવે છે — આ તેમના સમયની ભાષા છે જેમાં સ્ત્રીને ભોગની યાદીમાં મૂકવામાં આવી છે; આ પુસ્તકમાં આ દૃષ્ટિ સ્વીકાર્ય નથી, માત્ર ટીકાના વિશ્વસનીય વર્ણન માટે ઉલ્લેખ છે.)

આચાર્ય રામાનુજ — ચોરીની વ્યાખ્યા. રામાનુજ ચોરીની એક ખૂબ સચોટ વ્યાખ્યા આપે છે: cauryaṃ hi nāma anyadīye tat-prayojanāya eva pariklṛpte vastuni svakīyatā-buddhiṃ kṛtvā tena svātma-poṣaṇam — ચોરી એટલે: જે વસ્તુ બીજા કોઈની છે, અને તેના જ પ્રયોજન માટે રાખવામાં આવી છે, તેને "પોતાની" માનીને તેનાથી પોતાનું પોષણ કરવું. અને તેઓ કહે છે કે આવી વ્યક્તિ માત્ર પરમ પુરુષાર્થ માટે અયોગ્ય જ નથી બનતી, પરંતુ niraya-gāmitvaṃ ca — નરક તરફ પણ જાય છે.