భగవద్గీత · Karma Yogaఅధ్యాయం 3, శ్లోకం 12 (3.12)

దొంగ ఎవరు? apradāya — తిరిగి ఇవ్వకుండా, అర్పించకుండా — అనుభవించేవాడు.

శంకరాచార్యులు: ānṛṇyam akṛtvā — ఋణం తీర్చకుండా; sva-deha-indriyāṇy eva tarpayati — కేవలం తన శరీర-ఇంద్రియాలనే తృప్తిపరుస్తాడు — taskara eva saḥ deva-ādi-sva-apahārī — అతడు దొంగ, దేవతలు మొదలైనవారి సొత్తును దొంగిలించేవాడు. (శంకరులు ఇక్కడ "ఇష్ట భోగాల" ఉదాహరణలో strī-paśu-putrādīn అని లెక్కిస్తారు — ఇది వారి కాలపు భాష, ఇందులో స్త్రీని భోగాల జాబితాలో ఉంచారు; ఈ పుస్తకంలో ఈ దృష్టి స్వీకరించబడలేదు, కేవలం వ్యాఖ్య యొక్క విశ్వసనీయ వివరణ కోసం ప్రస్తావించబడింది.)

ఆచార్య రామానుజులు — దొంగతనానికి నిర్వచనం. రామానుజులు దొంగతనానికి చాలా ఖచ్చితమైన నిర్వచనం ఇస్తారు: cauryaṃ hi nāma anyadīye tat-prayojanāya eva pariklṛpte vastuni svakīyatā-buddhiṃ kṛtvā tena svātma-poṣaṇam — దొంగతనం అంటే: వేరొకరికి చెందిన, వారి ప్రయోజనం కోసమే ఉంచబడిన వస్తువును "నాది" అనుకొని, దానితో తనను పోషించుకోవడం. అటువంటి వ్యక్తి పరమ పురుషార్థానికి అయోగ్యుడు కావడమే కాదు, niraya-gāmitvaṃ ca — నరకం వైపు కూడా వెళ్తాడు అని ఆయన అంటారు.