ભગવદ્ ગીતા · Karma Yogaઅધ્યાય 3, શ્લોક 27 (3.27)

કર્તા કોણ? શ્લોક મુજબ: પ્રકૃતિના ગુણો (સત્ત્વ, રજસ્, તમસ્) — જે શરીર, ઇન્દ્રિયો, મનના રૂપમાં કામ કરે છે. "હું કર્તા છું" — આ અહંકારનો ભ્રમ છે.

શંકરાચાર્ય: પ્રકૃતિ = sattva-rajas-tamasāṃ guṇānāṃ sāmyāvasthā — ત્રણ ગુણોની સંતુલિત અવસ્થા; તેના ગુણો = vikāraiḥ kārya-karaṇa-rūpaiḥ — શરીર અને ઇન્દ્રિયોના રૂપમાં બદલાયેલાં રૂપ. લૌકિક અને શાસ્ત્રીય — બધાં કર્મ તેમનાથી જ. અહંકારથી મૂઢ વ્યક્તિ avidyayā karmāṇi ātmani manyamānaḥ — અવિદ્યાથી કર્મોને આત્મામાં માનીને "હું કર્તા" એમ વિચારે છે.

આચાર્ય રામાનુજ: prakṛteḥ guṇaiḥ sattvādibhiḥ svānurūpaṃ kriyamāṇāni — સત્ત્વ વગેરે ગુણો પોતાને અનુરૂપ કર્મ કરે છે; અહંકાર = જે "હું" નથી, તે પ્રકૃતિમાં "હું"નું અભિમાન; તેનાથી ajñātātma-svarūpaḥ — આત્માનું સ્વરૂપ ન જાણનાર — "હું કર્તા" એમ માને છે. રામાનુજ 3.29ના અંતે સ્પષ્ટ કરે છે: આત્માનું કર્તૃત્વ svarūpa-prayukta (સ્વભાવથી) નથી, guṇa-sambandha-kṛta (ગુણોના સંબંધથી) છે — એટલે કે રામાનુજ આત્માના કર્તૃત્વને પૂરેપૂરું નકારતા નથી, તેને ગુણો અને (3.30માં) ભગવાન પર આધારિત માને છે.