భగవద్గీత · Karma Yogaఅధ్యాయం 3, శ్లోకం 27 (3.27)

కర్త ఎవరు? శ్లోకం ప్రకారం: ప్రకృతి గుణాలు (సత్త్వం, రజస్సు, తమస్సు) — ఇవి శరీరం, ఇంద్రియాలు, మనసు రూపంలో పని చేస్తాయి. "నేనే కర్తను" — ఇది అహంకారపు భ్రమ.

శంకరాచార్యులు: ప్రకృతి = sattva-rajas-tamasāṃ guṇānāṃ sāmyāvasthā — మూడు గుణాల సమతుల్య స్థితి; దాని గుణాలు = vikāraiḥ kārya-karaṇa-rūpaiḥ — శరీరం, ఇంద్రియాల రూపంలో మారిన రూపాలు. లౌకికమైనవీ శాస్త్రీయమైనవీ — అన్ని కర్మలూ వాటి చేతనే. అహంకారంతో మూఢుడైనవాడు avidyayā karmāṇi ātmani manyamānaḥ — అవిద్య వల్ల కర్మలను ఆత్మలో ఆరోపించి "నేనే కర్తను" అనుకుంటాడు.

ఆచార్య రామానుజులు: prakṛteḥ guṇaiḥ sattvādibhiḥ svānurūpaṃ kriyamāṇāni — సత్త్వం మొదలైన గుణాలు తమకు అనుగుణంగా కర్మలు చేస్తాయి; అహంకారం = "నేను" కానటువంటి ఆ ప్రకృతిలో "నేను" అనే అభిమానం; దాని వల్ల ajñātātma-svarūpaḥ — ఆత్మ స్వరూపం తెలియనివాడు — "నేనే కర్తను" అని భావిస్తాడు. రామానుజులు 3.29 చివరలో స్పష్టం చేస్తారు: ఆత్మ కర్తృత్వం svarūpa-prayukta (స్వభావం వల్ల) కాదు, guṇa-sambandha-kṛta (గుణాల సంబంధం వల్ల) — అంటే రామానుజులు ఆత్మ కర్తృత్వాన్ని పూర్తిగా నిరాకరించరు, దానిని గుణాలపై, (3.30 లో) భగవానునిపై ఆధారపడినదిగా భావిస్తారు.