ભગવદ્ ગીતા · Karma Yogaઅધ્યાય 3, શ્લોક 39 (3.39)

"Jñāninaḥ nitya-vairiṇā" — જ્ઞાનીનો નિત્ય શત્રુ, કેમ? શંકરાચાર્યનો સૂક્ષ્મ ઉત્તર: jñānī hi jānāti anena aham anarthe prayuktaḥ iti pūrvam eva; duḥkhī ca bhavati nityam eva — જ્ઞાની પહેલેથી જ જાણે છે કે "આણે મને અનર્થમાં જોડ્યો", અને તેથી સદા દુઃખી થાય છે (તેના પ્રત્યે). Na tu mūrkhasya — મૂર્ખનો (નિત્ય) શત્રુ નથી: મૂર્ખ kāmaṃ tṛṣṇā-kāle mitram iva paśyan — તૃષ્ણાના સમયે કામને મિત્રની જેમ જુએ છે, અને દુઃખ આવે ત્યારે જ જાણે છે કે "તૃષ્ણાએ મને દુઃખી કર્યો". તેથી કામ જ્ઞાનીનો જ નિત્ય શત્રુ છે.

"Duṣpūra", "anala". શંકરાચાર્ય: duḥkhena pūraṇam asya — જેને ભરવો કઠિન છે; na asya alaṃ paryāptir vidyate — જેના માટે "બસ" ક્યારેય નથી. રામાનુજ: pūrty-anarha-viṣayeṇa — જેનો વિષય પૂરો થવા યોગ્ય જ નથી.

આચાર્ય રામાનુજ: jñāninaḥ jñāna-svabhāvasya — જ્ઞાન-સ્વભાવવાળા જીવનું ātma-viṣayaṃ jñānam — આત્મવિષયક જ્ઞાન — કામથી, જે viṣaya-vyāmoha-jananena — વિષયોનો મોહ પેદા કરે છે, ઢંકાયેલું છે.