பகவத் கீதை · Karma Yogaஅத்தியாயம் 3, ஸ்லோகம் 39 (3.39)

"Jñāninaḥ nitya-vairiṇā" — ஞானியின் நிரந்தரப் பகைவன், ஏன்? சங்கராசாரியரின் நுட்பமான பதில்: jñānī hi jānāti anena aham anarthe prayuktaḥ iti pūrvam eva; duḥkhī ca bhavati nityam eva — "இது என்னைக் கேட்டில் ஈடுபடுத்தியது" என்று ஞானி முன்பே அறிகிறான், ஆகவே (அதைக் குறித்து) எப்போதும் துன்பப்படுகிறான். Na tu mūrkhasya — மூடனுக்கு (நிரந்தரப்) பகைவன் அல்ல: மூடன் kāmaṃ tṛṣṇā-kāle mitram iva paśyan — ஆசை எழும் நேரத்தில் காமத்தை நண்பனைப் போலப் பார்க்கிறான்; துன்பம் வந்த பிறகே "ஆசை என்னைத் துன்பப்படுத்தியது" என்று அறிகிறான். ஆகவே காமம் ஞானிக்கே நிரந்தரப் பகைவன்.

"Duṣpūra", "anala". சங்கராசாரியர்: duḥkhena pūraṇam asya — நிரப்புவது கடினமானது; na asya alaṃ paryāptir vidyate — அதற்கு "போதும்" என்பதே இல்லை. ராமானுஜர்: pūrty-anarha-viṣayeṇa — அதன் விஷயம் நிறைவடையவே தகுதியற்றது.

ஆசார்ய ராமானுஜர்: jñāninaḥ jñāna-svabhāvasya — ஞானத்தை இயல்பாகக் கொண்ட ஜீவனின் ātma-viṣayaṃ jñānam — ஆத்மாவைப் பற்றிய ஞானம் — viṣaya-vyāmoha-jananena — விஷயங்களின் மீது மயக்கத்தை உண்டாக்கும் காமத்தால் மூடப்பட்டிருக்கிறது.