ભગવદ્ ગીતા · Jnana Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 4, શ્લોક 20 (4.20)

ત્રણ લક્ષણ. (1) ફળ-આસક્તિનો ત્યાગ; (2) nitya-tṛpta — સદા તૃપ્ત; (3) nirāśraya — આશ્રય-રહિત.

"Nirāśraya" — બે અર્થઘટન.

• શંકરાચાર્ય: āśrayo nāma yat āśritya puruṣārthaṃ sisādhayiṣati — આશ્રય એટલે તે સાધન જેનો સહારો લઈને વ્યક્તિ પોતાનું લક્ષ્ય પામવા ઇચ્છે છે; dṛṣṭādṛṣṭeṣṭa-phala-sādhanāśraya-rahitaḥ — દૃષ્ટ કે અદૃષ્ટ ફળનાં સાધનોના સહારાથી રહિત. આવા જ્ઞાનીનું કર્મ paramārthato 'karmaiva — પરમાર્થમાં અકર્મ જ છે, કારણ કે તે niṣkriyātma-darśana-sampanna — નિષ્ક્રિય આત્માના દર્શનથી યુક્ત છે. તે loka-saṅgraha-cikīrṣayā śiṣṭa-vigarhaṇā-parijihīrṣayā vā — લોકસંગ્રહની ઇચ્છાથી, અથવા શ્રેષ્ઠ લોકોની નિંદાથી બચવા માટે — કર્મમાં લાગેલો હોય, તોપણ "કંઈ કરતો નથી".
• આચાર્ય રામાનુજ: nityatṛptaḥ nitye svātmani eva tṛptaḥ — નિત્ય આત્મામાં જ તૃપ્ત; nirāśrayaḥ asthira-prakṛtau āśraya-buddhi-rahitaḥ — અસ્થિર પ્રકૃતિ (શરીર વગેરે)ને આશ્રય ન માનનાર. આવી વ્યક્તિ karmāpadeśena jñānābhyāsam eva karoti — કર્મના બહાને જ્ઞાનનો જ અભ્યાસ કરે છે.