ભગવદ્ ગીતા · Jnana Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 4, શ્લોક 33 (4.33)

કેમ શ્રેષ્ઠ?

• શંકરાચાર્ય: dravyamayo hi yajñaḥ phalasya ārambhakaḥ, jñāna-yajñaḥ na phalārambhakaḥ — દ્રવ્યયજ્ઞ (નવું) ફળ ઉત્પન્ન કરે છે, જ્ઞાનયજ્ઞ નહીં (તે બંધન બનાવતો નથી); તેથી praśasyataraḥ. Sarvaṃ karma … jñāne mokṣa-sādhane sarvataḥ-samplutodaka-sthānīye parisamāpyate antarbhavati — બધાં કર્મ મોક્ષના સાધન, ચારે બાજુ ભરેલા જળાશય જેવા જ્ઞાનમાં અંતર્ભૂત થઈ જાય છે (2.46ની ઉપમા). તેઓ છાંદોગ્ય (4.1.4)નું દૃષ્ટાંત આપે છે — જેમ પાસાની રમતમાં સૌથી ઊંચી ચાલ (kṛta) જીતવાથી નીચેની બધી ચાલ તેમાં આવી જાય છે, તેમ જે તે (તત્ત્વ)ને જાણે છે, તેને પ્રાણીઓનાં બધાં પુણ્યકર્મોનું ફળ મળી જાય છે.
• આચાર્ય રામાનુજ: ubhayākāre karmaṇi dravyamayād aṃśād jñānamayaḥ aṃśaḥ śreyān — બે રૂપ (દ્રવ્ય અને જ્ઞાન)વાળા કર્મમાં, દ્રવ્યના અંશ કરતાં જ્ઞાનનો અંશ શ્રેષ્ઠ; sarvasya karmaṇaḥ … jñāne parisamāpteḥ — કારણ કે બધાં કર્મ જ્ઞાનમાં પૂર્ણ થાય છે. અને એક મહત્ત્વની વાત: tad evaṃ sarvaiḥ sādhanaiḥ prāpya-bhūtaṃ jñānaṃ karmāntargatatvena abhyasyate; tad eva hi abhyasyamānaṃ krameṇa prāpya-daśāṃ pratipadyate — બધાં સાધનોથી પ્રાપ્ત થવા યોગ્ય જ્ઞાન, કર્મની અંદર જ અભ્યાસ કરવામાં આવે છે; અને તે જ અભ્યાસ કરતાં-કરતાં ક્રમે પ્રાપ્ય (લક્ષ્ય) અવસ્થા બની જાય છે.