भगवद्गीता · Jnana Karma Sannyasa Yogaअध्याय 4, श्लोक 33 (4.33)

श्रेष्ठ का?

• शंकराचार्य: dravyamayo hi yajñaḥ phalasya ārambhakaḥ, jñāna-yajñaḥ na phalārambhakaḥ — द्रव्ययज्ञ (नवे) फळ उत्पन्न करतो, ज्ञानयज्ञ नाही (तो बंधन निर्माण करत नाही); म्हणून praśasyataraḥ. Sarvaṃ karma … jñāne mokṣa-sādhane sarvataḥ-samplutodaka-sthānīye parisamāpyate antarbhavati — सर्व कर्मे मोक्षाचे साधन असलेल्या, चारी बाजूंनी भरलेल्या जलाशयासारख्या ज्ञानात अंतर्भूत होतात (2.46 मधील उपमा). ते छांदोग्य (4.1.4) मधील दृष्टांत देतात — जसा फाशांच्या खेळात सर्वांत उंच दान (kṛta) जिंकल्यावर खालची सर्व दाने त्यात येतात, तसे जो त्या (तत्त्वा)ला जाणतो, त्याला प्राण्यांच्या सर्व पुण्यकर्मांचे फळ मिळते.
• आचार्य रामानुज: ubhayākāre karmaṇi dravyamayād aṃśād jñānamayaḥ aṃśaḥ śreyān — दोन रूपांच्या (द्रव्य आणि ज्ञान) कर्मात, द्रव्याच्या अंशापेक्षा ज्ञानाचा अंश श्रेष्ठ; sarvasya karmaṇaḥ … jñāne parisamāpteḥ — कारण सर्व कर्मे ज्ञानात पूर्ण होतात. आणि एक महत्त्वाची गोष्ट: tad evaṃ sarvaiḥ sādhanaiḥ prāpya-bhūtaṃ jñānaṃ karmāntargatatvena abhyasyate; tad eva hi abhyasyamānaṃ krameṇa prāpya-daśāṃ pratipadyate — सर्व साधनांनी प्राप्त होण्याजोगे ज्ञान, कर्माच्या आतच अभ्यासले जाते; आणि तोच अभ्यास करता-करता क्रमाने प्राप्य (ध्येय) अवस्था बनते.