ભગવદ્ ગીતા · Jnana Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 4, શ્લોક 40 (4.40)

ત્રણ અવસ્થાઓ — એક સૌથી કઠિન. Ajña (અજ્ઞાન), aśraddadhāna (શ્રદ્ધાહીન), saṃśayātmā (સંશયગ્રસ્ત). ત્રણે પડે છે — પણ સંશયગ્રસ્ત સૌથી વધુ.

શંકરાચાર્ય: ajñaś ca anātmajñaś ca, aśraddadhānaś ca guru-vākya-śāstreṣu aviśvāsavān — આત્માને ન જાણનાર, ગુરુવાક્ય અને શાસ્ત્રમાં વિશ્વાસ ન રાખનાર. Ajñāśraddadhānau yadyapi vinaśyataḥ na tathā yathā saṃśayātmā; saṃśayātmā tu pāpiṣṭhaḥ sarveṣām — અજ્ઞાની અને શ્રદ્ધાહીન પણ પડે છે, પણ એટલા નહીં જેટલો સંશયગ્રસ્ત; તે સૌથી ખરાબ છે. કેમ? Nāyaṃ sādhāraṇo 'pi loko 'sti … na sukham, tatrāpi saṃśayotpatteḥ — તેના માટે સૌનો સહિયારો આ લોક પણ નથી, ન પરલોક, ન સુખ — કારણ કે દરેક જગ્યાએ સંશય ઊઠે છે.

આચાર્ય રામાનુજ: ajñaḥ upadeśa-labdha-jñāna-rahitaḥ; aśraddadhānaḥ atvaramāṇaḥ — શ્રદ્ધાહીન, એટલે કે જ્ઞાન વધારવામાં ઉતાવળ (ઉત્સાહ) ન કરનાર; upadiṣṭe ca jñāne saṃśayātmā — ઉપદેશેલા જ્ઞાનમાં સંદેહ રાખનાર. તેના માટે dharmārtha-kāmādi-puruṣārthāḥ ca na siddhyanti, kuto mokṣaḥ — ધર્મ, અર્થ, કામ પણ સિદ્ધ થતા નથી, મોક્ષ કેવી રીતે? કારણ કે બધા પુરુષાર્થ શાસ્ત્રીય કર્મથી, અને તે કર્મ dehātirikta-ātma-niścaya-pūrvaka — શરીરથી જુદા આત્માના નિશ્ચય સાથે — જ સિદ્ધ થાય છે.