ભગવદ્ ગીતા · Jnana Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 4, શ્લોક 39 (4.39)

ત્રણ શરતો — એક ક્રમ.

1. Śraddhā — શ્રદ્ધા.
2. Tat-para — શંકરાચાર્ય: śraddhālutve 'pi bhavati kaścin manda-prasthānaḥ — શ્રદ્ધા હોવા છતાં કોઈ ઢીલો હોઈ શકે; તેથી tat-paraḥ guru-upāsadanādau abhiyuktaḥ — ગુરુ પાસે જવું વગેરેમાં લગનવાળો.
3. Saṃyatendriya — tat-paro 'pi ajitendriyaḥ syāt — લગનવાળો પણ ઇન્દ્રિયોને ન જીતેલો હોઈ શકે; તેથી સંયમ.

શંકરાચાર્ય — બાહ્ય અને આંતરિક ઉપાય. એક મહત્ત્વની વાત: praṇipātādis tu bāhyo 'naikāntiko 'pi bhavati māyāvitvādi-sambhavāt, na tu tat śraddhāvattvādau — પ્રણિપાત વગેરે તો બાહ્ય છે અને અનિશ્ચિત પણ, કારણ કે તેમાં દેખાડો (māyāvitva) શક્ય છે; પણ શ્રદ્ધા, લગન અને સંયમમાં નહીં — તેથી આ ekāntataḥ jñāna-labdhy-upāyaḥ — જ્ઞાનપ્રાપ્તિના નિશ્ચિત ઉપાય છે. ફળ: jñānaṃ labdhvā parāṃ mokṣākhyāṃ śāntim … acireṇa kṣipram eva — મોક્ષ નામની પરમ શાંતિ, શીઘ્ર.

આચાર્ય રામાનુજ: ઉપદેશથી જ્ઞાન પામીને, તે જ્ઞાનની વૃદ્ધિમાં શ્રદ્ધાવાળો, તેમાં જ મન લગાડનાર, અન્ય વિષયોથી ઇન્દ્રિયોને રોકનાર, acireṇa kālena ukta-lakṣaṇa-vipāka-daśāpannaṃ jñānaṃ labhate — શીઘ્ર જ પરિપક્વ જ્ઞાન પામે છે; અને તેનાથી paraṃ nirvāṇaṃ prāpnoti — પરમ નિર્વાણ.