பகவத் கீதை · Jnana Karma Sannyasa Yogaஅத்தியாயம் 4, ஸ்லோகம் 39 (4.39)

மூன்று நிபந்தனைகள் — ஒரு வரிசை.

1. Śraddhā — சிரத்தை.
2. Tat-para — சங்கராசாரியர்: śraddhālutve 'pi bhavati kaścin manda-prasthānaḥ — சிரத்தை இருந்தும் ஒருவன் தளர்ந்தவனாக இருக்கலாம்; ஆகவே tat-paraḥ guru-upāsadanādau abhiyuktaḥ — குருவை அணுகுவது முதலியவற்றில் ஈடுபாடு உள்ளவன்.
3. Saṃyatendriya — tat-paro 'pi ajitendriyaḥ syāt — ஈடுபாடு உள்ளவனும் புலன்களை வெல்லாதவனாக இருக்கலாம்; ஆகவே அடக்கம்.

சங்கராசாரியர் — வெளி வழிகளும் உள் வழிகளும். ஒரு முக்கியமான விஷயம்: praṇipātādis tu bāhyo 'naikāntiko 'pi bhavati māyāvitvādi-sambhavāt, na tu tat śraddhāvattvādau — வணக்கம் முதலியவை வெளிப்புறமானவை, நிச்சயமற்றவையும் கூட, ஏனெனில் அவற்றில் வேஷம் (māyāvitva) சாத்தியம்; ஆனால் சிரத்தை, ஈடுபாடு, அடக்கம் இவற்றில் அப்படி இல்லை — ஆகவே இவை ekāntataḥ jñāna-labdhy-upāyaḥ — ஞானம் அடைவதற்கான நிச்சயமான வழிகள். பலன்: jñānaṃ labdhvā parāṃ mokṣākhyāṃ śāntim … acireṇa kṣipram eva — மோட்சம் எனப்படும் பரம அமைதி, விரைவிலேயே.

ஆசார்ய ராமானுஜர்: உபதேசத்தால் ஞானம் பெற்று, அந்த ஞானத்தின் வளர்ச்சியில் சிரத்தை உள்ளவனாக, அதிலேயே மனத்தை ஈடுபடுத்தி, மற்ற விஷயங்களிலிருந்து புலன்களைத் தடுப்பவன், acireṇa kālena ukta-lakṣaṇa-vipāka-daśāpannaṃ jñānaṃ labhate — விரைவிலேயே பக்குவமடைந்த ஞானத்தைப் பெறுகிறான்; அதனால் paraṃ nirvāṇaṃ prāpnoti — பரம நிர்வாணத்தை அடைகிறான்.