ഭഗവദ്ഗീത · Jnana Karma Sannyasa Yogaഅദ്ധ്യായം 4, ശ്ലോകം 39 (4.39)

മൂന്ന് വ്യവസ്ഥകൾ — ഒരു ക്രമം.

1. Śraddhā — ശ്രദ്ധ.
2. Tat-para — ശങ്കരാചാര്യർ: śraddhālutve 'pi bhavati kaścin manda-prasthānaḥ — ശ്രദ്ധയുണ്ടായിട്ടും ചിലർ മന്ദഗതിക്കാരാകാം; അതിനാൽ tat-paraḥ guru-upāsadanādau abhiyuktaḥ — ഗുരുവിനെ സമീപിക്കൽ മുതലായവയിൽ തത്പരൻ.
3. Saṃyatendriya — tat-paro 'pi ajitendriyaḥ syāt — തത്പരനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിക്കാത്തവനാകാം; അതിനാൽ സംയമം.

ശങ്കരാചാര്യർ — പുറമേയുള്ളതും ഉള്ളിലുള്ളതുമായ ഉപായങ്ങൾ. ഒരു പ്രധാന കാര്യം: praṇipātādis tu bāhyo 'naikāntiko 'pi bhavati māyāvitvādi-sambhavāt, na tu tat śraddhāvattvādau — പ്രണിപാതം മുതലായവ പുറമേയുള്ളവയും അനിശ്ചിതവുമാണ്, കാരണം അവയിൽ കപടനാട്യം (māyāvitva) സാധ്യമാണ്; എന്നാൽ ശ്രദ്ധ, തത്പരത, സംയമം എന്നിവയിൽ അങ്ങനെയല്ല — അതിനാൽ ഇവ ekāntataḥ jñāna-labdhy-upāyaḥ — ജ്ഞാനപ്രാപ്തിക്കുള്ള നിശ്ചിത ഉപായങ്ങളാണ്. ഫലം: jñānaṃ labdhvā parāṃ mokṣākhyāṃ śāntim … acireṇa kṣipram eva — മോക്ഷം എന്ന പരമശാന്തി, വേഗംതന്നെ.

രാമാനുജാചാര്യർ: ഉപദേശത്തിലൂടെ ജ്ഞാനം നേടി, ആ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ ശ്രദ്ധയുള്ളവനും, അതിൽത്തന്നെ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചവനും, മറ്റു വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ തടയുന്നവനും acireṇa kālena ukta-lakṣaṇa-vipāka-daśāpannaṃ jñānaṃ labhate — താമസിയാതെ പാകമായ ജ്ഞാനം നേടുന്നു; അതിലൂടെ paraṃ nirvāṇaṃ prāpnoti — പരമമായ നിർവ്വാണം.