ભગવદ્ ગીતા · Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 5, શ્લોક 10 (5.10)

કમળનું પાન. પાણીમાં રહે છે, પાણીથી ભીનું દેખાય છે — પરંતુ પાણી તેના પર ટકતું નથી, બસ દડી જાય છે. એ જ રીતે કર્મ-યોગી કર્મની વચ્ચે રહીને પણ બંધનથી અલિપ્ત.

શંકરાચાર્ય — સેવક-ભાવ. Brahmaṇi īśvare ādhāya nikṣipya "tad-arthaṃ karma karomi" iti bhṛtya iva svāmy-arthaṃ — ઈશ્વરમાં અર્પિત કરીને, "તેમના માટે કર્મ કરું છું" — જેમ સેવક સ્વામી માટે; mokṣe 'pi phale saṅgaṃ tyaktvā — મોક્ષ ના ફળમાં પણ આસક્તિ છોડીને. ફળ: kevalaṃ sattva-śuddhi-mātram eva phalaṃ tasya karmaṇaḥ syāt — તે કર્મનું ફળ કેવળ અંતઃકરણની શુદ્ધિ.

આચાર્ય રામાનુજ — પ્રકૃતિમાં કર્મ મૂકવું. Indriyāṇāṃ prakṛti-pariṇāma-viśeṣa-rūpatvena indriyākāreṇa avasthitāyāṃ prakṛtau — ઇન્દ્રિયો પ્રકૃતિનું જ પરિણામ છે; તે ઇન્દ્રિયોના રૂપમાં સ્થિત પ્રકૃતિમાં, 5.8–5.9 ના પ્રકારે ("ઇન્દ્રિયો કરી રહી છે"), કર્મ મૂકીને, ફળ-આસક્તિ છોડીને, "હું કંઈ જ કરતો નથી" એમ માનીને કર્મ કરનાર, prakṛty-ātmābhimāna-rūpeṇa sambandha-hetunā pāpena na lipyate — પ્રકૃતિને આત્મા માનવા રૂપી બંધન-કારણ પાપથી લેપાતો નથી.