ભગવદ્ ગીતા · Karma Sannyasa Yogaઅધ્યાય 5, શ્લોક 15 (5.15)

શંકરાચાર્ય — વિભુ = ઈશ્વર, ભક્તનું પણ. Na ādatte na ca gṛhṇāti bhaktasyāpi kasyacit pāpam — વિભુ ભક્તનું પણ પાપ ગ્રહણ કરતા નથી, na caiva ādatte sukṛtaṃ bhaktaiḥ prayuktam — ભક્તો દ્વારા અર્પિત પુણ્ય પણ નહીં. તો ભક્તો પૂજા, યાગ, દાન શા માટે કરે છે? ઉત્તર: ajñānena āvṛtaṃ jñānaṃ viveka-vijñānam — વિવેક-જ્ઞાન અજ્ઞાનથી ઢંકાયેલું છે; તેથી જીવો "karomi kārayāmi bhokṣye bhojayāmi" — "હું કરું છું, કરાવું છું, ભોગવીશ, ભોગવાવીશ" — આ મોહમાં પડે છે.

આચાર્ય રામાનુજ — વિભુ = આત્મા; "ādatte" = દૂર કરવું. Kasyacit sva-sambandhitayā abhimatasya putrādeḥ pāpaṃ duḥkhaṃ na ādatte na apanudati — પોતાના માનેલા (પુત્ર વગેરે) નું દુઃખ દૂર કરતો નથી; pratikūlatayā abhimatasya sukṛtaṃ sukhaṃ ca na … apanudati — શત્રુ માનેલાનું સુખ પણ છીનવતો નથી. શા માટે? Ayaṃ vibhuḥ na kvācitkaḥ — આત્મા કોઈ એક દેહ સુધી સીમિત નથી, તેથી na kasyacit sambandhī na kasyacit pratikūlaḥ — ન કોઈનો સંબંધી, ન કોઈનો શત્રુ. Sarvam idaṃ vāsanā-kṛtam — આ "મારું / પારકું" બધું વાસનાનું કરેલું છે. અજ્ઞાન = jñāna-virodhinā pūrva-pūrva-karmaṇā … āvṛtaṃ saṃkucitam — જૂનાં કર્મોએ જ્ઞાનને ઢાંકીને સંકોચી દીધું છે.

તફાવત: શંકર — વિભુ ઈશ્વર છે, અને અજ્ઞાન વિવેકનું આવરણ; રામાનુજ — વિભુ આત્મા છે, અને અજ્ઞાન કર્મથી જ્ઞાનનો સંકોચ.